سرپرستی محیط زیست به عنوان یک اصل بنیادین در سبک زندگی مهدوی و آخرت شناسی اسلامی

هدف این پژوهش با هدف تبیین نقش آموزه مهدویت در ارائه چارچوبی انگیزشی و الزام آور برای اخلاق محیط زیست و صورتبندی یک «سبک زندگی سبز» فعال انجام شده است. روش این تحقیق با استفاده از روش تحلیلی - توصیفی و با اتکا به تحلیل محتوای متون اصلی اسلامی (قرآن و روایات معتبر) و نیز سنتز دیدگاههای اندیشمندان معاصر در حوزه های کلام، فقه و اخلاق محیط زیست انجام گرفته است. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که سبک زندگی مهدوی با تلفیق مفهوم «انتظار فعال» و «مسئولیت پیش از ظهور»، «سرپرستی محیط زیست (Environmental Stewardship)» را به یک اصل بنیادین تبدیل می کند. در این چارچوب طبیعت به عنوان میراث امام عصر (عج) و حفاظت از آن به مثابه یک عبادت و وظیفه زمینه ساز برای تحقق حکومت عدل جهانی تعریف می شود. ارزش مقاله اصالت این مقاله در تلفیق سه حوزه محیط زیست، آخرت شناسی و سبک زیستی و استخراج یک مدل نظری و عملیاتی نوین از دل آموزه های مهدویت است.

کلیدواژه ها:

اخلاق محیط زیست ، آخرت شناسی اسلامی ، سبک زندگی مهدوی ، سرپرستی محیط زیست ، انتظار فعال