بررسی مکانیسم های سمیت و تحمل کروم در ریزجلبک های سبز با تاکید بر پاسخ های آنتی اکسیدانی

افزایش غلظت فلزات سنگین به ویژه کروم در محیط های آبی، یکی از چالش های زیست محیطی مهم محسوب می شود. کروم به دلیل واکنش پذیری بالا و توان نفوذ در سلول، موجب بروز سمیت شدید در موجودات فتوسنتزی از جمله ریزجلبک ها می گردد. ریزجلبک های سبز، با برخورداری از رشد سریع، سازگاری زیستی بالا و وجود گروه های عاملی فعال در دیواره سلولی، پتانسیل بالایی در حذف فلزات سنگین دارند. با این حال، درک دقیق مکانیسم های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی پاسخ این جلبک ها به تنش کروم هنوز به طور کامل روشن نیست. هدف این مطالعه مروری، تبیین سازوکارهای سمیت کروم و بررسی نقش پاسخ های آنتی اکسیدانی در تحمل ریزجلبک های سبز می باشد. بررسی ها نشان داد که کروم با ایجاد گونه های فعال اکسیژن (ROS) موجب تخریب ساختارهای سلولی و اختلال در فرایند فتوسنتز می شود. در مقابل، ریزجلبک های سبز با فعال سازی آنزیم های آنتی اکسیدانی نظیر SOD، CAT، POD و APX و ترکیبات غیرآنزیمی مانند گلوتاتیون و کاروتنوئیدها، اثرات مخرب ROS را کاهش می دهد و تحمل سلولی را افزایش می دهد. نتایج مرور حاضر نشان می دهد که پاسخ های آنتی اکسیدانی نقشی کلیدی در تحمل و سازگاری ریزجلبک های سبز در برابر تنش کروم دارند. توسعه سویه های مقاوم از طریق اصلاح ژنتیکی، موتاژنز و بهینه سازی شرایط کشت می تواند به افزایش کارایی زیست پالایی و کاربردهای صنعتی این ریزجلبک ها منجر شود.

کلیدواژه ها:

ریزجلبک های سبز ، کروم ، تنش فلزات سنگین ، پاسخ آنتی اکسیدانی ، تصفیه زیستی