تاثیر پارامترهای زمان آزمایش و مقدار جاذب نانورس بر کاهش COD از فاضلاب نساجی

هدف و زمینه: جذب یکی از روش های تصفیه آلاینده ها می باشد. جذب سطحی بر اساس نوع پیوندهای بین ماده جذب شونده و جاذب به فیزیکی و شیمیایی تقسیم می شود. در جذب فیزیکی، بین گروه‎های عامل موجود در سطح جاذب و جذب شونده تبادل الکترون صورت نمی گیرد. در جذب شیمیایی، بین گروه های عامل موجود در سطح جاذب و جذب شونده تبادل الکترون صورت گرفته و در نتیجه پیوند شیمیایی تشکیل می شود. دما، مقدار جاذب و زمان آزمایش از عوامل موثر بر فرآیند جذب می باشند. در این مطالعه اثر زمان آزمایش و مقدار جاذب بر کارایی فرآیند جذب مورد تحقیق قرار گرفت. روش کار: ابتدا نانورس با اندازه nm۲-۱ تهیه شد. فاضلاب مورد مطالعه از کارخانه نساجی واقع در حومه شهر زنجان جمع آوری گردید، مقدار COD موجود در فاضلاب mg/L۱۴۷۵ بود. برای بررسی زمان آزمایش مقدار جاذب g۱ در نظر گرفته شد و آزمایش ها در pH ۷ و زمان های ۳۰، ۶۰، ۹۰، ۱۲۰ و ۱۵۰ دقیقه انجام شد. برای تعیین مقدار جاذب، آزمایش ها با مقدارهای ۵/۰، ۱، ۵/۱ و ۲ گرم از نانورس صورت گرفت. یافته ها: نتایج حاصل از یافته ها نشان داد، بالاترین درصد حذف COD ۸۳/۶۹ به دست آمد. از طرفی بیشترین مقدار جذب با مقدار ۲ گرم جاذب حاصل شد که به درصد ۳۷/۷۸ رسید. با توجه به نتایج دانسته می شود که با افزایش زمان آزمایش، میزان جذب افزایش یافته است، البته روند افزایش تا زمانی ادامه دارد که مکان های جذب اشباع شوند. همچنین با افزایش مقدار جاذب میزان جذب افزایش می یابد. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد افزایش مقدار جذب با افزایش مقدار جاذب به دلیل ازدیاد مکان‎های آزاد روی سطح جاذب می باشد. افزایش زمان هم تا موقعی که مکان های جذب اشغال نشوند موجب افزایش جذب خواهد بود. با توجه به این که چندین پارامتر بر بهبود جذب تاثیر دارند، لازم است سایر پارامترها بر حذف COD از فاضلاب نساجی بررسی شوند.

کلیدواژه ها:

آلاینده ، جذب ، زمان ، فاضلاب ، مقدار