نقش تحول آفرین هوش مصنوعی و فناوری های نوین در مقابله با چالش های محیط زیستی و پیشبرد توسعه پایدار

هدف و زمینه: با توجه به فشارهای فزاینده زیست محیطی ناشی از مدل های صنعتی سنتی، این پژوهش با هدف تحلیل و تبیین نقش محوری هوش مصنوعی (AI) و فناوری های نوین در کاهش این چالش ها و پیشبرد توسعه پایدار انجام شده است. ضرورت این تحقیق در خلا موجود در ادبیات علمی پیرامون یکپارچه سازی جامع هوش مصنوعی در کل زنجیره ارزش مقابله با چالش های محیط زیستی، فراتر از کاربردهای صرفا عملیاتی، نهفته است. روش کار: این پژوهش با استفاده از یک روش شناسی کیفی و ترکیبی از رویکردهای تحلیلی-مروری و مفهومی نگارش یافته است. داده ها از طریق مرور جامع منابع معتبر علمی، گزارش های بین المللی و کتب تخصصی از پایگاه های داده معتبر مانند Scopus و Web of Science جمع آوری و سپس با استفاده از تکنیک تحلیل محتوایی مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها: نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی با بهینه سازی فرآیندهای صنعتی و افزایش بهره وری انرژی، به کاهش چشمگیر مصرف منابع و هزینه های تولید منجر می شود. همچنین، این فناوری با هوشمندسازی فرآیندهای بازیافت و مدیریت پسماند، اقتصاد چرخه ای را تسهیل می کند و در نهایت، با مدل سازی و پیش بینی تغییرات اقلیمی، تصمیم گیری داده محور را ممکن می سازد. نتیجه گیری: این مقاله نتیجه گیری می کند که هوش مصنوعی یک ابزار صرف نیست، بلکه یک کاتالیزور تحول آفرین برای مقابله با چالش های محیط زیستی است. ادغام هوش مصنوعی در استراتژی های پایداری، یک الزام برای مقابله با بحران های اقلیمی و تضمین آینده ای پایدار برای نسل های آینده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، چالش های محیط زیستی ، توسعه پایدار ، اقتصاد چرخه ای ، بهره وری انرژی ، فناوری های نوین