کاربرد دیجیتال توئین برای تحلیل آسیب پذیری در دریا در اثر نشت و انتشار آلاینده ها

هدف و زمینه: فناوری دیجیتال توئین به عنوان ابزاری نوین برای شبیه سازی بلادرنگ سامانه های فیزیکی، در سال های اخیر جایگاه ویژه ای در مدیریت سوانح دریایی یافته است. با توجه به افزایش تهدیدات ناشی از نشت آلاینده ها، تغییرات اقلیمی و آسیب پذیری زیرساخت های ساحلی، ضرورت بهره گیری از رویکردهای دقیق تر، جامع تر و کارآمدتر در تحلیل آسیب پذیری بیش از پیش احساس می شود. این پژوهش با هدف بررسی نقش دیجیتال توئین در ارتقای دقت ارزیابی، کاهش ریسک و بهبود تصمیم گیری در سامانه های دریایی انجام شده است. روش کار: این مطالعه با رویکرد ترکیبی کمی و کیفی، به مرور نظام مند منابع علمی منتشرشده بین سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ پرداخته است. داده های حاصل از حسگرهای بلادرنگ، تصاویر ماهواره ای، مدل های عددی و مطالعات موردی حوادث واقعی همچون Deepwater Horizon، MV Wakashio و نشت دیزل Norilsk مورد استفاده قرار گرفتند. همچنین شاخص های کمی نوین و مدل های یادگیری ماشین برای تحلیل دقیق تر آسیب پذیری سواحل و زیرساخت های بندری به کار گرفته شدند. یافته ها: تایج نشان داد که دیجیتال توئین قادر است مسیر و شدت انتشار آلاینده ها را با دقت بیش از ۸۵٪ پیش بینی کرده و زمان پاسخ گویی عملیات پاک سازی را تا ۴۰٪ کاهش دهد. علاوه بر این، استفاده از این فناوری موجب صرفه جویی اقتصادی قابل توجه، بهبود پایش زیرساخت های بندری، ارتقای ایمنی عملیات دریایی و افزایش تاب آوری اکوسیستم های حساس شد. نتیجه گیری: دیجیتال توئین ابزاری کارآمد برای تحلیل آسیب پذیری و مدیریت سوانح دریایی است که می تواند به افزایش تاب آوری ساحلی، کاهش خسارات اقتصادی و ارتقای پایداری زیست محیطی کمک کند. ادغام این فناوری با هوش مصنوعی پیشرفته، اینترنت اشیای زیرآبی، استانداردهای حکمرانی داده و محاسبات نوظهور، مسیر آینده پژوهش و توسعه در حوزه مهندسی سوانح دریایی را ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

دیجیتال توئین ، تحلیل آسیب پذیری ، سامانه های دریایی ، نشت آلاینده ها ، تاب آوری ، مدیریت بحران