مرور نظام مند مداخلات روایت درمانی در درمان PTSD با تمرکز بر بازسازی هویت و کیفیت زیستن

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) یک وضعیت پیچیده روانی است که می تواند به دنبال مواجهه با یک رویداد آسیب زای شدید رخ دهد و با علائمی چون فلشبک، اجتناب، تغییرات منفی در خلق و شناخت مشخص می شود. این مقاله با هدف بررسی کاربرد و مکانیسم های موثر روایت درمانی، به عنوان یک رویکرد درمانی مبتنی بر روایت و معنا، در درمان PTSD نگاشته شده است. در این رویکرد، فرض بر این است که آسیب روانی نه تنها ناشی از خود رویداد، بلکه از سلطه و تسلط «روایت آسیب» بر هویت فرد ناشی می شود. درمان با هدف جداسازی هویت فرد از مسئله (برونسازی)، شناسایی روایت های غالب مخرب، و کمک به مراجع برای کشف و غنی سازی «روایت های جایگزین» که بر مقاومت، بقا و ارزش هایش تاکید دارند انجام می پذیرد. یافته های این تحلیل کیفی نشان می دهد که روایت درمانی با ایجاد یک ساختار معنادار برای تجربه آسیب زا، کاهش احساس شرم و انزوا، افزایش انسجام خودروایی، و بازیابی حس عاملیت و کنترل، می تواند منجر به کاهش معنادار علائم PTSD و ارتقای کیفیت زیستن شود. این مقاله علاوه بر تشریح مبانی نظری و مراحل درمان، یک پروتکل ساختاریافته هشت جلسه ای را برای کاربرد عملی این رویکرد ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

روایت درمانی ، PTSD ، بازسازی هویت ، کیفیت زیستن ، مرور نظام مند ، معنابخشی