تفاوت عملکرد حافظه کلامی در یادآوری فوری میان سالمندان مرد مبتلا به دمانس و سالمندان سالم

هدف پژوهش حاضر بررسی تفاوت عملکرد حافظه کلامی در مولفه یادآوری فوری میان سالمندان مرد مبتلا به دمانس و سالمندان مرد سالم بود. روش پژوهش از نوع علی–مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل سالمندان مرد ۶۵ سال و بالاتر شهر شیراز بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه سالم (۳۰ نفر) و مبتلا به دمانس (۳۰ نفر) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون یادگیری کلامی شیراز، پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-۲۸) و آزمون وضعیت ذهنی کوتاه شده (MMSE) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) در نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین سالمندان سالم و سالمندان مبتلا به دمانس در عملکرد یادآوری فوری واژه ها تفاوت معناداری وجود دارد (p<۰.۰۰۱) و سالمندان سالم در تمامی مراحل یادگیری و یادآوری عملکرد بهتری نسبت به گروه مبتلا به دمانس نشان دادند. به طور کلی، یافته های پژوهش نشان می دهد که دمانس با کاهش قابل توجه عملکرد حافظه کلامی همراه است و آزمون های یادگیری کلامی می توانند ابزار مناسبی برای شناسایی و ارزیابی اختلالات شناختی در سالمندان باشند.

کلیدواژه ها:

حافظه کلامی ، یادآوری فوری ، دمانس ، سالمندان ، آزمون یادگیری کلامی