اثربخشی درمان مبتنی بر همزیستی روانشناختی بر هوش هیجانی مراجعان کلینیک های روانشناسی استان اصفهان

هوش هیجانی به عنوان یک مولفه کلیدی در تنظیم هیجانات و مقابله با استرس شناخته شده است؛ لذا هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی رویکرد مبتنی بر همزیستی روانشناختی بر هوش هیجانی مراجعان کلینیک های روانشناسی استان اصفهان بود. این مطالعه با استفاده از طرح نیمه تجربی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل مراجعان کلینیک های روانشناسی فعال در استان اصفهان بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن بود که مولفه های مختلف هوش هیجانی را در قالب ۹۰ گویه ارزیابی می کند. گروه آزمایش در معرض مداخله مبتنی بر همزیستی روانشناختی قرار گرفت که شامل ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای بود. داده ها با استفاده از آزمون کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اجرای این رویکرد منجر به افزایش معنادار در نمرات هوش هیجانی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. این یافته بیانگر اثربخشی مداخله مبتنی بر همزیستی روانشناختی در ارتقاء توانمندی های هیجانی مراجعان است و می تواند به عنوان یک چارچوب بالینی موثر در مراکز درمانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

همزیستی روانشناختی ، هوش هیجانی ، درمان انسان گرایانه ، تنظیم هیجان ، رابطه درمانی اصیل ، مراجعان کلینیک های روانشناسی