پیش بینی شدت تصادفات درون شهری توسط روش یادگیری ماشین – مطالعه موردی استان البرز

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 61

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICOTSM06_084

تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1405

چکیده مقاله:

سهم کثیری از تصادفات در جهان مربوط به کشورهای با درآمد متوسط و پایین است. در این میان، آمارهای مجروحین و فوتی های تصادفات ایران روندی صعودی به خود گرفته است که نشان دهنده ی لزوم توجه و تمرکز هرچه بیشتر بر تحلیل تصادفات ترافیکی و یافتن علل موثر بر شدت تصادفات برای ارتقاء ایمنی راه ها و کاهش پیامدهای ناشی از آن می باشد. مطالعه ی حاضر به بررسی عوامل موثر بر شدت تصادفات درون شهری استان البرز با مدل درخت تصمیم پرداخته است. بدین منظور از ۵ هزار داده های تصادفات استان طی ۵ سال ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۱ استفاده شده است. پس از فرآیند پاکسازی داده ها، مدل ها در محیط برنامه نویسی پایتون توسعه داده شدند و نتایج تحلیل ها نشان داد در مدل درخت تصمیم نحوه برخورد، ساعت وقوع تصادف و روزهای غیرکاری هفته به ترتیب سه متغیر دارای اهمیت برای پیش بینی شدت این تصادفات هستند. همچنین بطور کلی درخت تصمیم قدرت پیش بینی بالایی دارد و دقت این مدل ۰٫۷۰ بود که با توجه به تعداد و نوع متغیرها دقت قابل قبولی بود. برای ارتقا دقت این مدل نیاز به افزایش تعداد متغیرها و دادن جزئیات بیشتری از نحوه تصادف هست. با توجه به تمامی خروجی و بررسی ها می توان به این نتیجه رسید علاوه بر عوامل انسانی موثر در تصادفات منجر به فوتی و جرح، عوامل بیرونی مانند نحوه برخورد وسیله باعث فوتی خواهد شد که می توان به این نتیجه رسید که وسیله نقلیه های مورد استفاده دارای استحکام کافی برای جلوگیری از این اتفاق نبوده است. یکی از مواردی که در داده ها قابل بررسی نبوده اما می بایست در آن دقت داشت، این است که تجمیع این عوامل می تواند باعث تشدید در نوع جرح باشد و برای شناسایی دقیق تر می بایست به عوامل محیطی در معابر شهری اشاره کرد. عوامل محیطی مانند نوع روسازی سطح معبر، وجود آرام کننده ها و یا نشان های ترافیکی دقیق مناسب معبر مورد اهمیت است.

نویسندگان

علیرضا طاهریان

دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

محمود صفارزاده

استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

امیرحسین قیامی

دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران