شناسایی و اولویت بندی علل تصادفات و ارائه راهکارهای کاهش حوادث (مطالعه موردی: یک سازمان دفاعی)

هدف این تحقیق، شناسایی و اولویت بندی علل تصادفات خودروهای سبک در آذربایجان غربی در یک سازمان دفاعی، در ابعاد عوامل "انسانی (رانندگان)، فنی وسیله نقلیه، جاده ای و محیطی" است. روش تحقیق، از نوع آمیخته و بر مبنای ابزار پرسشنامه است. ابتدا از طریق مطالعات کتابخانه ای، معیارها و زیرمعیارهای اولیه در وقوع تصادفات و حوادث خودروهای سبک استخراج شد و پرسش نامه های تحقیق، تدوین شد. سپس این پرسشنامه ها بین خبرگان جامعه آماری توزیع شد. با پرسشنامه اول، بهترین و بدترین معیار و زیرمعیار احصا شد. همچنین با پرسشنامه دوم، وزن این معیارها و زیرمعیارها، به روش بهترین- بدترین تعیین شد. برای تعیین روایی پرسش نامه از ضریب لاوشه و برای پایایی پرسش نامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. برای تحقق هدف پژوهش، ۳۸ زیرمعیار در قالب چهار معیار اصلی شامل عوامل فنی وسیله نقلیه، انسانی (رانندگان)، جاده ای و محیطی دسته بندی شدند. نتایج نشان داد که معیار عوامل انسانی با وزن ۰.۴۳۵ بالاترین اولویت را دارد. همچنین معیارهای عوامل فنی وسیله نقلیه با وزن ۰.۲۴ و عوامل جاده ای با وزن ۰.۱۸ به ترتیب در اولویت های بعدی قرار دارند. معیار اصلی "عوامل انسانی (رانندگان)" بیشترین تاثیر را در وقوع تصادفات و حوادث خودروهای سبک دارد. دیگر معیارهای اصلی شامل عوامل "فنی وسیله نقلیه، جاده ای و محیطی" در اولویت های بعدی قرار دارند. با توجه به نتایج، با اتخاذ تصمیمات مناسب با صرف هزینه کم می توان از وقوع حوادث جاده ای در آذربایجان غربی و بروز صدمات جانی و مالی بسیاری جلوگیری کرد.

کلیدواژه ها:

تصادفات ، کاهش حوادث ، روش بهترین-بدترین