رتبه بندی آموزش های رفتاری به کودکان در شبیه ساز عابر پیاده

کودکان جزء آسیب پذیرترین کاربران سیستم حمل ونقل هستند، چرا که در صورت برخورد وسایل نقلیه با این کاربران بخصوص اگر سرعت وسایل نقلیه زیاد باشد، احتمال جرح و فوت بالاتر می رود. بررسی آمار تلفات تصادفات شهرهای بزرگ کشور نیز موید این موضوع است که می بایست در راستای آموزش و ارزیابی این دسته از کاربران معابر، تمهیداتی اندیشید. یکی از ابزارهای بهبود رفتار کودکان و عابرین پیاده به کارگیری شبیه سازهای عابر پیاده است. در این مقاله، هدف رتبه بندی پارامترهای رفتاری کودکان است که بتوان با شبیه ساز عابر پیاده آموزش داد و ارزیابی نمود. در این مطالعه ابتدابه ساکن با بررسی ادبیات موضوع و آمار کلی تصادفات و اشتباهات رفتارهای کودکان مهم ترین پارامترهای رفتاری شناسایی شد و سپس با استفاده از روش کوداس رتبه بندی صورت پذیرفت. در روش کوداس دو معیار فاصله اقلیدسی و فاصله منهتن مورد استفاده قرار می گیرد و یک روش کنترل مضاعف در روش های اولویت بندی محسوب می گردد. در این تحلیل ۱۸۳ نفر از متخصصین و نخبگان حمل ونقل برای پرسشگری و تعیین اولویت ها انتخاب شدند که در بین آنها متخصصین دانشگاهی، متخصصین حمل و نقل و ترافیک سازمان ها و افراد اجرایی و پلیس حضور داشتند. تحلیل ها نشان داد تصادف و نوع رفتار کودکان در محدوده خیابان های شهری، مهم ترین معیارهای برای رتبه بندی پارامترهای آموزشی و رفتاری با شبیه ساز هستند که درک خطر عابر پیاده و انتخاب محل و انتخاب نوع گذرگاه برای عبور از خیابان مهم ترین پارامترهای رفتاری کودکان برای آموزش لقب گرفتند. از نتایج این مقاله می توان در اهداف آموزشی و ارزیابی و طراحی آزمون های وظیفه محور برای کودکان و عابرین پیاده استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

کودکان ، عابر پیاده ، شبیه ساز عابر پیاده ، کوداس ، آینده پژوهی