آسیب شناسی اجرای قوانین و مقررات موتورسیکلت سواران (مطالعه موردی شهر تهران)

زمینه و هدف: رانندگان موتورسیکلت با توجه به قدرت و چالاکی موتورسیکلت و عدم آشنایی کافی به مقررات راهنمایی و رانندگی خود را همانند سایر وسایل نقلیه، ملزم به رعایت مقررات راهنمایی و رانندگی نمی دانند و تصادفات رانندگی ناگواری را بوجود می آورند. هدف اصلی این پژوهش آسیب شناسی اجرای قوانین در اعمال مقررات موتورسیکلت سواران شهر تهران می باشد. روش: این پژوهش از نظر نوع هدف کاربردی، از لحاظ ماهیت توصیفی و از نظر رویکرد کمی، کیفی می باشد. جامعه آماری بخش کمی شامل تمامی کروکی های تصادفات جرحی و فوتی در بازه زمانی سال ۱۴۰۲ به تعداد ۱۴۴۹ و حجم نمونه آن برابر جدول مورگان ۳۰۲ فقره و در بخش کیفی، شامل روسا و معاونان تصادفات مناطق راهور شهر تهران بوده که بصورت تمام شمار و به تعداد ۷۵ نفر می باشد. تجزیه و تحلیل داده های بخش کمی به روش پیمایشی و استفاده از نرم افزار SPSS و در بخش کیفی به روش تحلیل محتوی و با استفاده از نرم افزار MAXQDA انجام شد. یافته ها: در بخش آسیب های ساختاری، کمبود زیرساخت های آموزشی و فرهنگ سازی، کمبود زیرساخت های سخت افزاری و کمبود امکانات پلیس راهور، در بخش زمینه ای، لزوم نصب بنرهای آموزشی در سطح شهر، ایفای بیشتر نقش سازمان های متولی فرهنگ، عدم تناسب جریمه با نوع تخلف ارتکابی موتورسیکلت سواران، نبود مدیریت واحد در تدوین قوانین بازدارنده و در بخش آسیب های رفتاری، آموزش کارکنان سازمان ها و نهادها برای استفاده صحیح از موتورسیکلت، کاهش انگیزه لازم در کارکنان پلیس راهور در برخورد با متخلفین، عدم استفاده از تجربیات سایر کشورها، کمبود نیروی انسانی کارآزموده و عدم تبیین نقش سازمان ها نظیر آموزش و پرورش و ... بدست آمده است. نتیجه گیری: با توجه به آسیب های شناسایی شده، لزوم همکاری بیش از پیش دستگاه های متولی برای ارایه یک مدل مدیریت واحد در جلوگیری از تخلفات موتورسیکلت سواران را می طلبد که در این خصوص پیشنهادهایی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

موتورسواران ، قوانین رانندگی ، آسیب شناسی