تشخیص خواب آلودگی راننده مبتنی بر تحلیل الگوهای حرارتی صورت

تصویربرداری حرارتی به عنوان یک ابزار موثر برای تشخیص خواب آلودگی با امکان تجزیه و تحلیل الگوهای حرارتی صورت ظاهر شده است. با این حال، مشخص نیست که تغییر دمای کدام نواحی صورت بیشترین ارتباط را با خواب آلودگی دارند. این مطالعه تغییرات و اهمیت نواحی مختلف صورت را بررسی می کند و رویکردی را برای تشخیص خواب آلودگی راننده در یک شبیه‎ساز رانندگی پیشنهاد می کند. اهمیت هر ناحیه صورت با استفاده از روش جنگل تصادفی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که تغییرات دما در ناحیه بینی بیشترین مقدار را نشان می دهد، در حالی که چشم ها بیشترین تغییرات را با خواب آلودگی دارند. علاوه بر این، خواب آلودگی با دقت ۸۸% با استفاده از تغییرات حرارتی در ناحیه صورت که به عنوان مهم ترین نواحی شناسایی شده طبقه بندی شد. این یافته ها یک نمای جامع از تصویربرداری حرارتی صورت برای تشخیص خواب آلودگی راننده ارائه می دهند و دمای چشم را به عنوان یک معیار جدید و موثر برای بررسی فعالیت های شناختی معرفی می کنند.

کلیدواژه ها:

تصویر برداری حرارتی ، حمل ونقل ، خستگی راننده ، جنگل تصادفی