تحلیل ارتباط پارامترهای فیزیکی و شخصیتی رانندگان با رفتارهای رانندگی در محیط شبیه ساز رانندگی
محل انتشار: هفتمین همایش بین المللی مدیریت و ایمنی ترافیک
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 42
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICOTSM07_028
تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1405
چکیده مقاله:
رانندگی یک فعالیت پیچیده است که تحت تاثیر تعامل عوامل جسمانی، روانی و شخصیتی قرار دارد. این مقاله با هدف بررسی تاثیر این عوامل بر مهارت های رانندگی و تخلفات حادثه ساز انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه شخصیتی آیسنک، پرسشنامه های دموگرافیک و سانحه پذیری، اندازه گیری های فیزیولوژیکی (مانند ضربان قلب) و ارزیابی عملی مهارت های رانندگی در شبیه ساز رانندگی جمع آوری شد. شرکت کنندگان شامل ۱۲۰ دانشجوی ۱۸ تا ۲۵ سال بودند که به طور داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. نتایج نشان داد که استرس و ویژگی های شخصیتی نقش مهمی در رفتار رانندگی دارند. استرس بالا با کاهش دقت در استفاده از تجهیزات رانندگی مانند فلاشر و ضعف در تغییر دنده همراه بود. همچنین، افراد برون گرا رفتارهای پرخطر بیشتری نشان دادند، در حالی که روان رنجورخویی با افزایش اشتباهات فنی رانندگی مرتبط بود. افزایش ضربان قلب در شرایط استرس زا با عملکرد فنی ضعیف تر، به ویژه در کنترل کلاچ و تغییر دنده، رابطه معناداری داشت. با این حال، بین ویژگی های فیزیولوژیکی و سابقه تصادفات رابطه ای مشاهده نشد که نشان دهنده اهمیت عوامل محیطی و تجربی در وقوع تصادفات است. این مطالعه بر ضرورت طراحی برنامه های آموزشی برای مدیریت استرس و افزایش آگاهی از تاثیر ویژگی های شخصیتی بر رانندگی تاکید دارد. از جمله محدودیت های پژوهش می توان به حجم نمونه نسبتا محدود، نبود داده های طولی و عدم بررسی سایر عوامل روان شناختی مانند اعتمادبه نفس و تصمیم گیری اشاره کرد. پیشنهاد می شود پژوهش های آتی با بهره گیری از فناوری های پیشرفته مانند هوش مصنوعی و تحلیل داده های بیومتریک، تاثیر متغیرهای شناختی و هیجانی بر رفتار رانندگی را بررسی کنند. یافته های این مطالعه می توانند به طراحی مداخلات آموزشی و اصلاح سیاست های ایمنی جاده ای کمک کرده و نقش مهمی در کاهش تخلفات حادثه ساز ایفا کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امین فریدی اقدم
گروه برنامه ریزی حمل و نقل، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
حمید میرزاحسین
گروه برنامه ریزی حمل و نقل، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
امیرعباس رصافی
گروه برنامه ریزی حمل و نقل، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
علی خانپور
گروه مهندسی عمران، معماری و محیط زیست، دانشگاه تگزاس آستین، ایالات متحده