مدل مدیریت مداخله کنندگان غیرحرفه ای درصحنه حوادث ترافیک جاده ای

مرگ ومیر و عوارض ناشی از حوادث ترافیکی، یکی از مشکلات اصلی بهداشت عمومی در کشور ایران محسوب می گردد. در کشور ما تجمع تماشاگران صحنه حادثه و حضور مداخله کنندگان غیرحرفه ای در صحنه حادثه ترافیک جاده ای و مداخله در امر امدادرسانی معمول بوده و گاهی باعث بروز مشکلاتی در این زمینه می گردند. در این پژوهش تلاش شده است به صورت اختصاصی علل و تاثیرات این تجمعات بر صحنه حادثه و راهکارهای پیشنهادی و عملیاتی لازم جهت مدیریت مداخله کنندگان غیرحرفه ای درصحنه حادثه ترافیک جاده ای بررسی و مدلی جهت مدیریت مداخله کنندگان غیرحرفه ای درصحنه حادثه ترافیک جاده ای ارائه گردد. این مطالعه به صورت کیفی و با رویکرد تحلیل محتوی انجام پذیرفت. جهت شناسایی تجارب امدادگران و انگیزه مردم حاضر درصحنه، از روش کیفی تحلیل محتوی و مصاحبه نیمه ساختاریافته (۵۷ مصاحبه) استفاده گردید. برای انجام فرآیند تحلیل داده ها، از نرم افزار MAXQDA۱۰ نیز کمک گرفته شد. مولفه ها استخراج و با استفاده از روش دلفی، مدل اولیه اعتبارسنجی شد و در نهایت مدل نهایی تبیین و ارائه گردید. ازجمله مضمون های اصلی استخراج شده در رابطه با علل تجمع، محیط، سازمان امدادی، مردم، آموزش، فرهنگ و قانون بودند. تاثیرات تجمع مردم درصحنه حادثه بر آسیب دیدگان و سازمان های امدادی هست. ازجمله راهکارهای پیشنهادی جهت مدیریت مداخله کنندگان غیرحرفه ای، آموزش مدیریت صحنه حادثه ترافیکی، ارتقاء عملکرد سازمان های امدادی، استفاده از ظرفیت ها و بهره گیری از قانون بوده است. با قبول این واقعیت که در اکثر موارد مردم زودتر از سازمان های امدادی در سر صحنه حادثه ترافیکی حضور می یابند و این که زمان در بحث کمک رسانی به مصدومین و کاهش مرگ ومیر ناشی از آسیب های ترافیکی نقش اساسی دارد، لذا توجه به استفاده بهینه از این حضور مردم و تبدیل هرچه بیشتر مداخله کنندگان غیرحرفه ای به پاسخ دهندگان اولیه می تواند تاثیر بسزایی در کاهش عوارض ناشی از این نوع حوادث داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مداخله کنندگان غیرحرفه ای ، پاسخ دهندگان اولیه ، سازمان های امدادی ، حوادث ترافیک جاده