ارتقای فضای شهری برای امنیت زنان در شهر قزوین

این پژوهش به بررسی چالش های ادراک و واقعیت امنیت زنان در فضاهای عمومی شهر قزوین و ارائه راهکارهایی جهت ارتقای کیفیت محیط شهری می پردازد. امنیت زنان در فضاهای شهری نه تنها یک مسئله اجتماعی، بلکه شاخصی حیاتی برای سنجش توسعه پایدار و کیفیت زندگی شهری محسوب می شود. با توجه به اهمیت تاریخی و فرهنگی قزوین، درک موانع ساختاری و اجتماعی که مانع استفاده کامل زنان از این فضاها می شود، ضروری است. روش پژوهش با هدف کشف تجربیات زنان از فضاهای ناامن شهری و ارائه راهکارهای ارتقاء شهری، با تکیه بر رویکرد کیفی و با استفاده از دو روش اصلی مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده میدانی مشارکتی انجام شده است. یافته های اصلی نشان می دهد که ضعف در زیرساخت هایی نظیر نورپردازی ناکافی در معابر فرعی، نبود نظارت طبیعی کافی در پارک ها و ایستگاه های حمل ونقل عمومی، و همچنین فقدان طراحی هایی که حس تعلق و مالکیت فضایی را در زنان تقویت کند، از مهم ترین عوامل ادراک ناامنی هستند. بر این اساس، پیشنهادهای راهبردی شامل اجرای سیستم های نورپردازی هوشمند، افزایش شفافیت بصری در فضاهای خاص، و تقویت سازوکارهای مشارکت زنان در فرآیندهای تصمیم گیری شهری ارائه گردیده است. دستیابی به شهری امن تر برای زنان مستلزم یکپارچه سازی رویکردهای کالبدی، مدیریتی و فرهنگی است.

کلیدواژه ها:

امنیت شهری ، زنان ، قزوین ، طراحی شهری ، فضاهای عمومی