باز طراحی خیابان خیام شمالی قزوین با رویکرد پیاده مداری و ارتقاء حضورپذیری شهروندان

باتوجه به تغییرات شهرها و تغییر سبک زندگی مردم در طی سال های اخیر، نیاز های آنان نیز دچار تغییراتی نسبت به گذشته شده است. از این رو ایجاد تغییرات در فضاهای شهری و بازطراحی آن ها به گونه ای که بتوانند نیاز های جوامع را برطرف کنند، مورد توجه قرار گرفته است. مورد مطالعه در این پژوهش خیابان خیام شمالی قزوین است. خیابان خیام شمالی در حال حاضر باتوجه به چالش هایی که در زمینه ی ترافیک قسمت سواره رو، فضای کم و نامناسب برای عبور عابرین پیاده و... پیش رو دارد، نیازمند بازنگری در طراحی و برنامه ریزی به منظور ارتقای کیفیت این فضای شهری است. این پژوهش با هدف افزایش حضورپذیری شهروندان در این معبر با رویکرد پیاده مداری انجام شده است. این پژوهش از نظر نوع، کاربردی و از نظر روش، دارای رویکرد کمی (با پشتیبانی کیفی) است و بر پایه معیارهای استنتاج شده از مبانی نظری به ارزیابی راه های پیشنهادی در محور خیام با استفاده از تکنیک تحلیل سلسله مراتبی (AHP) می پردازد. در مرحله ی نخست این پژوهش، به استخراج مبانی نظری در رابطه با خیابان های مخصوص عابرین پیاده، حضورپذیری و گردآوری معیارهایی برای رسیدن به هدف مورد نظر در این پژوهش پرداخته شده است. سپس با توجه به مطالعات صورت گرفته و مشاهدات میدانی، گزینه های متنوع پیشنهادی برای بازطراحی خیابان خیام شمالی با رویکرد پیاده مداری و ارتقاء حضورپذیری شهروندان تهیه شده و در نهایت مورد ارزیابی سلسله مراتبی واقع شده است. در نهایت و پس از ارزیابی راه حل بهینه، این طرح با تکیه بر اصول طراحی شهری انسان محور و شاخص های حضورپذیری، به ارائه الگوها طراحی شهری برای ارتقای کیفیت فضا و افزایش تعاملات اجتماعی در این محور شهری می پردازد.

کلیدواژه ها:

پیاده راه ، خیابان خیام شمالی ، حضورپذیری ، ایمنی و امنیت ، دسترسی ، سرزندگی