تبیین اصول طراحی بیوفیلیک در فضای گردشگری ایران با رویکرد ارتقای سلامت روان بازدیدکنندگان

در عصر کنونی، با افزایش فشارهای روانی ناشی از زندگی شهری و نیاز روزافزون به فضاهای ترمیمی، طراحی محیط های گردشگری با رویکرد ارتقای سلامت روانی اهمیت ویژه ای یافته است. پژوهش حاضر با هدف تبیین اصول طراحی بیوفیلیک در فضاهای گردشگری ایران و بررسی تاثیر آن بر تجربه روانی بازدیدکنندگان انجام شده است. این مطالعه از نوع کاربردی بوده و با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی مبانی نظری بیوفیلیا و تحلیل تطبیقی نمونه های منتخب داخلی و خارجی پرداخته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که به کارگیری اصول طراحی بیوفیلیک شامل: استفاده از نور طبیعی پویا، پوشش گیاهی بومی و حضور عناصر آبی، بهره گیری از فرم ها، الگوها و مصالح طبیعی و بومی، نقشی موثر در کاهش استرس و اضطراب، افزایش آرامش روانی، بهبود خلق وخو و ارتقای رضایت مندی گردشگران ایفا می کند. تحلیل ها نشان می دهد که تلفیق هوشمندانه این اصول با ویژگی های اقلیمی و فرهنگی ایران، ضمن خلق تجربه ای متمایز و ترمیمی برای بازدیدکنندگان، می تواند به عنوان راهبردی موثر در توسعه پایدار گردشگری و ارتقای سلامت روان جامعه مطرح شود. این نتایج بیانگر آن است که طراحی بیوفیلیک نه تنها ابزاری برای زیباسازی فضاهای گردشگری، بلکه بستری برای بازآفرینی ارتباط انسان با طبیعت و بازسازی روانی در بستر فرهنگی-اقلیمی ایران است.

کلیدواژه ها:

طراحی بیوفیلیک ، گردشگری ، سلامت روان ، معماری پایدار ، فضاهای تفرجی ، توسعه پایدار