قابلیت های نمایشی در کتاب ادبیات فارسی پایه هفتم

کتاب ادبیات فارسی پایه هفتم به عنوان نخستین منبع رسمی آموزش ادبیات در دوره متوسطه اول، نقش بنیادینی در شکل گیری نگرش دانش آموزان نسبت به زبان، ادبیات و شیوه های بیان ایفا می کند. یکی از ظرفیت های مهم و کمتر مورد توجه این کتاب، قابلیت های نمایشی نهفته در متون آن است. قابلیت های نمایشی شامل عناصری همچون گفت وگو، کنش، شخصیت پردازی، تعارض و صحنه سازی است که می تواند زمینه ساز یادگیری فعال، مشارکتی و خلاق شود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل قابلیت های نمایشی موجود در کتاب ادبیات فارسی پایه هفتم و بررسی نقش آن ها در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری انجام شده است. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای توصیفی–تحلیلی است. یافته ها نشان می دهد که بخش قابل توجهی از متون کتاب، به ویژه داستان ها و حکایت ها، دارای ظرفیت بالای نمایشی هستند، اما این ظرفیت ها در آموزش رسمی کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. نتایج پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه تدریس ادبیات و بهره گیری نظام مند از روش های نمایشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

قابلیت های نمایشی ، کتاب ادبیات فارسی ، پایه هفتم ، آموزش خلاق ، یادگیری فعال