تحلیل تطبیقی آموزش سنتی و آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی

تحولات شتابان فناوری های دیجیتال، به ویژه هوش مصنوعی (Artificial Intelligence)، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته است. آموزش سنتی که برای دهه ها بر انتقال یک سویه دانش، نقش محوری معلم و ساختارهای ثابت آموزشی استوار بوده، امروزه با الگوهای نوین یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی به چالش کشیده شده است. هدف این مقاله مروری–تحلیلی، بررسی تطبیقی آموزش سنتی و آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی از منظر مبانی نظری، نقش معلم و یادگیرنده، روش های تدریس، ارزشیابی، عدالت آموزشی، کیفیت یادگیری و الزامات اجرایی است. روش پژوهش، مرور نظام مند و تحلیلی منابع فارسی و انگلیسی معتبر (۲۰۱۰–۲۰۲۴) است. یافته ها نشان می دهد که آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی با فراهم سازی یادگیری شخصی سازی شده، بازخورد هوشمند، تحلیل داده های یادگیری و افزایش تعامل، ظرفیت بالایی برای بهبود کیفیت آموزش دارد؛ با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، مسائل اخلاقی، کاهش تعامل انسانی و وابستگی بیش ازحد به فناوری، نیازمند سیاست گذاری آگاهانه است. در پایان، الزامات تلفیق هوشمند آموزش سنتی و آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش سنتی ، آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی ، یادگیری تطبیقی ، فناوری آموزشی ، تحول نظام های آموزشی