بررسی جایگاه معاون پرورشی در تربیت تمام ساحتی دانش آموزان

تربیت تمام ساحتی، به عنوان رویکردی بنیادین در نظام تعلیم وتربیت ایران، بر رشد همه جانبه ی دانش آموزان در ابعاد اعتقادی، اخلاقی، اجتماعی، علمی، زیستی و هنری تاکید دارد. معاونت پرورشی و فرهنگی مدارس، یکی از نهادهای کلیدی در تحقق این ماموریت تربیتی است؛ نهادی که از ابتدای شکل گیری خود در دهه ی شصت شمسی، ماموریت ها و رویکردهای متنوعی را تجربه کرده است. هدف مقاله حاضر، بررسی جایگاه معاون پرورشی در فرآیند تربیت تمام ساحتی با تکیه بر مبانی نظری تربیت اسلامی و تحلیل اسناد تحولی وزارت آموزش وپرورش است. در این پژوهش مروری–تحلیلی، ضمن بررسی تحولات تاریخی، عملکرد ها، چالش ها و ظرفیت های جدید معاونت پرورشی، تلاش شده است تا با تحلیل داده های اسنادی و مطالعات پیشین، تصویری روشن از نقش معاون پرورشی در مدرسه ی ایرانی–اسلامی ارائه گردد. یافته ها نشان می دهند که بازتعریف ماموریت معاون پرورشی در راستای تربیت تمام ساحتی، مستلزم تعامل نظام مند با معاون آموزشی، استفاده از فناوری های نوین تربیتی، و تقویت مهارت های حرفه ای در حوزه هدایت فرهنگی دانش آموزان است. در پایان، راهکارهایی جهت ارتقای جایگاه حرفه ای و عملکردی معاون پرورشی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

معاون پرورشی ، تربیت تمام ساحتی ، مدرسه ایرانی اسلامی ، تحول بنیادین ، تعلیم و تربیت