رابطه بین استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی و پرخاشگری و انزوای اجتماعی در میان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی با پرخاشگری و انزوای اجتماعی در میان دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی‑همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴‑۱۴۰۵ بودند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای تعداد ۳۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه اعتیاد به شبکه های اجتماعی، پرسشنامه پرخاشگری باس و پری و مقیاس انزوای اجتماعی راسل استفاده گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که بین استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی با پرخاشگری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ همچنین بین استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی با انزوای اجتماعی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی به طور معناداری قادر به پیش بینی هر دو متغیر پرخاشگری و انزوای اجتماعی در دانش آموزان می باشد. بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که استفاده مفرط و نامناسب از شبکه های اجتماعی مجازی به عنوان یک عامل خطرساز می تواند زمینه ساز بروز رفتارهای پرخاشگرانه و احساس انزوای اجتماعی در میان دانش آموزان گردد؛ بنابراین توجه به الگوهای استفاده سالم از فضای مجازی و آموزش مهارت های اجتماعی به دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی مجازی ، پرخاشگری ، انزوای اجتماعی ، دانش آموزان ، سلامت روان.