آثار تربیتی تنبیه غیر بدنی کودکان: یک بررسی تحلیلی

انسان برای رسیدن به قله های رفیع جایگاه و منزلت انسانی خویش نیاز به تربیت و تعلیم دارد. از آنجا که هر چه به پیش می رویم نیاز به تربیت خود را نمایان تر و آشکارتر می سازد در شریعت اسلامی نیز راهکارهایی برای تحقق تربیت اسلامی معرفی شده است که یکی از آنها تنبیه غیر بدنی است که به عنوان یک ابزار بازدارنده در عرصه تعلیم و تربیت مورد پذیرش قرار گرفته است. در این مقاله بر آنیم تا با نگاهی به منابع تحلیل جامعی از کاربرد انواع تنبیه غیر بدنی، جایگاه تنبیه در بین روش های تربیتی و آثار تربیتی تنبیه غیر بدنی در کودکان ارائه بدهیم. روش مورد استفاده در این پژوهش استفاده از منابع مهم و مستند کتابخانه ای به صورت مطالعه و استخراج فیش و بررسی های استنباطی در قالب توصیفی است. نتایج به دست آمده از این پژوهش نشان می دهد که تنبیه در صورت موثر نیفتادن سایر روش های تربیتی کاربرد دارد. کاربرد تنبیه به عنوان ابزار تغییر رفتار در کودکان و تربیت و اصلاح نسل ها و باز داشتن آنان از لغزش و خطا و ترغیب به انجام رفتار نیک و شایسته از آغاز پیدایش جامعه های انسانی هم پای انسان دگرگون شده و در تاریخ به صورت های گوناگون تجلی یافته است. از آثار تنبیه های مناسب و به جا می توان ایجاد مصونیت، پیشگیری از رفتارهای نامطلوب و.... را ذکر نمود.

کلیدواژه ها:

تربیت ، تنبیه غیر بدنی ، کودک