نقش کلیدی آمادگی دفاعی در پایداری استقلال و صیانت از تمامیت ارض کشور

استقلال و تمامیت ارضی پایه های اصلی حاکمیت هر دولت ملت به شمار می آیند. در محیط ناامن نظام بین الملل، آمادگی دفاعی به عنوان مجموعه ای از توانمندی های نظامی، زیرساختی و مردمی نه تنها ضامن بقا، بلکه عامل اصلی حفظ این ارکان حیاتی است. هدف این پژوهش تحلیل نقش آمادگی دفاعی در تثبیت استقلال سیاسی و صیانت از تمامیت ارضی است. این تحقیق با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش تحلیل محتوای اسنادی و منابع کتابخانه ای انجام پذیرفته است. یافته ها نشان می دهد که آمادگی دفاعی عمدتا از طریق دو کانال اصلی عمل می کند: ۱. تولید قدرت بازدارندگی موثر (Deterrence) که هزینه تجاوز را بالا برده و تمامیت ارضی را حفظ می کند. ۲. ایجاد خودکفایی و قدرت چانه زنی که نفوذ خارجی را کاهش داده و استقلال سیاسی را تضمین می نماید. نتیجه گیری حاکی از آن است که تقویت ابعاد سخت افزاری و نرم افزاری آمادگی دفاعی (مانند دفاع غیرعامل و تاب آوری ملی) یک ضرورت راهبردی برای پایداری ملی است.

کلیدواژه ها:

آمادگی دفاعی ، استقلال ملی ، تمامیت ارضی ، قدرت بازدارندگی ، امنیت ملی ، دفاع غیرعامل