چگونه توانستیم مشکل بی انگیزگی دانش آموزان در درس فارسی کلاس ششم ابتدایی را حل کنیم

درس فارسی در دوره ابتدایی نقشی کلیدی در پرورش مهارت های زبانی، تفکر انتقادی و هویت فرهنگی دانش آموزان ایفا می کند؛ با این حال بی انگیزگی نسبت به این درس به عنوان یکی از موانع اصلی یادگیری موثر، عملکرد تحصیلی و مشارکت دانش آموزان را با چالش مواجه کرده است. این اقدام پژوهی با هدف شناسایی عوامل موثر بر بی انگیزگی دانش آموزان کلاس ششم در درس فارسی و طراحی راهکارهایی عملی برای افزایش انگیزه یادگیری انجام شد. پژوهش حاضر با بهره گیری از مدل ARCS کلر (۱۹۸۷) و نظریه خود تعیین گری دسی و رایان (۱۹۸۵)، طی یک مداخله هشت جلسه ای در قالب فعالیت های خلاق، مشارکتی و معنادار اجرا گردید. نتایج کیفی حاصل از مشاهده، مصاحبه و بازخورد دانش آموزان نشان داد که ایجاد فرصت هایی برای انتخاب، بیان خود، موفقیت تدریجی و ارتباط عاطفی با محتوا، موجب افزایش علاقه، مشارکت فعال و رضایت از یادگیری در بین دانش آموزان شد. این پژوهش نشان داد که استفاده هدفمند از نظریه های انگیزشی و طراحی محیط یادگیری پویاتر، می تواند به صورت موثری بی انگیزگی را کاهش داده و کیفیت آموزش درس فارسی را ارتقا دهد. یافته های این مطالعه می تواند الگویی برای دیگر معلمان و طراحان آموزشی در جهت تقویت انگیزش تحصیلی در دوره ابتدایی فراهم کند.

کلیدواژه ها:

بی انگیزگی ، انگیزه یادگیری ، مدل ARCS ، نظریه خودتعیین گری