تجربه زیسته منابع انسانی در تعامل با هوش مصنوعی در فرایند تصمیم گیری سازمانی رویکرد پدیدارشناسی

در سال های اخیر هوش مصنوعی (AI) به یکی از تاثیرگذارترین فناوری ها بر مدیریت منابع انسانی تبدیل شده است. این پژوهش با رویکرد پدیدارشناختی به بررسی تجربه زیسته منابع انسانی در تعامل با AI در فرایند تصمیم گیری سازمانی می پردازد. یافته ها نشان دهنده تجربه ای دوگانه است؛ چالش های روانشناختی مانند نگرانی از جانبداری و عدم اعتماد در کنار فرصت های تحول آفرین مانند بهبود کارایی و شخصی سازی. اهداف پژوهش شامل تبیین ابعاد روانی اجتماعی و اخلاقی، شناسایی عوامل پذیرش یا مقاومت و تحلیل شکاف های مشارکتی است. نتایج بر اهمیت شفافیت، آموزش و نظارت انسانی تاکید دارد و پیشنهادهایی برای سازمان ها ارائه می دهد. این مطالعه با پر کردن خلاهای ادبیات کیفی به درک عمیق تری از دنیای زیسته دیجیتال کارکنان کمک می کند.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، هوش مصنوعی ، منابع انسانی ، تصمیم گیری سازمانی ، پدیدارشناسی