مهندسی مجدد فرایندهای طراحی محصول با محوریت شمولیت یک چارچوب ریاضی برای نوآوری فراگیر

تعریف مساله رویکردهای سنتی مهندسی مجدد فرایندهای کسب و کار (BPR) اغلب بر معیارهای عملکردی مانند کارایی و هزینه تمرکز داشته و جنبه شمولیت (Inclusion) را به عنوان یک اصل بنیادین در بازطراحی فرایندها نادیده می گیرند. این غفلت منجر به ایجاد محصولات، خدمات و فرایندهایی می شود که گروه های متنوع کاربری با توانایی ها، پیشینه ها و نیازهای مختلف را به طور کامل در بر نمی گیرد و فرصت های نوآوری را محدود می سازد. هدف این پژوهش به ترکیب مهندسی مجدد فرایندها (BPR) با طراحی همه شمول (Inclusive Design) برای تحول فرایندهای طراحی محصول می پردازد. روش با ارائه یک مدل ریاضی سود محور متغیرهای تصمیم سرمایه گذاری در تحقیقات کاربری، پوشش گروه های حاشیه نشین و ابزارهای شبیه ساز و محدودیت های بودجه و زمان بهینه سازی شده اند. نوآوری پژوهش این مقاله با ترکیب پیشروی چارچوب BPR با اصول طراحی همه شمول (Inclusive Design) به این مساله پاسخ می دهد. نوآوری اصلی در بازتعریف ریشه ای فرایندهای طراحی محصول خدمت نهفته است تا ملاحظات شمولیت نه به عنوان یک افزودگی متاخر، بلکه به عنوان جزئی ذاتی و اساسی از DNA هر مرحله فرایند نوآوری از ایده پردازی تا پیاده سازی تبدیل گردد. خلاصه نتایج یافته ها نشان می دهد که تلفیق این دو حوزه سازمان ها را قادر می سازد تا موانع دسترسی و مشارکت را به صورت سیستماتیک شناسایی و حذف کنند، تجربیات بهتری برای طیف وسیع تری از کاربران خلق نمایند و از پتانسیل کامل نوآوری در سازمان بهره مند شوند. این ادغام شمولیت را از یک دغدغه حاشیه ای به ستونی محوری در تحول فرایندها و خلق ارزش پایدار تبدیل می کند. یافته ها: اجرای BPR با ضریب رشد درآمد (۰.۰۵ C سودآور است، تحلیل حساسیت نشان می دهد % بحرانی ترین پارامتر است. نتیجه گیری: ادغام BPR و طراحی همه شمول سود را تا ۲۰٪ افزایش داده و شمولیت را از حاشیه به هسته فرایندهای طراحی منتقل می کند.

کلیدواژه ها:

مهندسی مجدد فرایندهای کسب و کار (BPR) ، طراحی همه شمول (Inclusive Design) ، شمولیت (Inclusion) ، نوآوری فراگیر (Inclusive Innovation) ، تحول فرایندهای طراحی (Process Reengineering)