ادغام ابعاد زیست محیطی در حسابرسی

این مطالعه به بررسی ادغام جنبه های زیست محیطی در رویه های حسابرسی می پردازد و هدف آن افزایش پایداری سازمانی و حاکمیت شرکتی است. از طریق بررسی سیستماتیک، متون تکامل تاریخی حسابرسی زیست محیطی از ریشه های آن در جنبش پایداری اواخر قرن بیستم تا برتری آن در اوایل دهه ۲۰۰۰ در حرفه حسابداری بررسی می شود. چارچوب های نظری مانند نظریه نهادی و نظریه مشروعیت برای درک محرک های پذیرش رویه های حسابرسی زیست محیطی توسط سازمان ها به کار گرفته می شوند. چالش هایی که مانع ادغام موثر جنبه های زیست محیطی در رویه های حسابرسی می شوند، از جمله فقدان روش های استاندارد و پیچیدگی های نظارتی شناسایی می شوند. با وجود این چالش ها حسابرسی زیست محیطی فرصت هایی را برای سازمان ها فراهم می کند تا عملکرد زیست محیطی خود را بهبود بخشند، ریسک ها را کاهش دهند و فرصت هایی را برای بهبود و نوآوری شناسایی کنند. جهت گیری های تحقیقات آینده شامل بررسی روش های نوآورانه برای ارزیابی عملکرد زیست محیطی، پرداختن به چالش های نظارتی، بررسی نقش حسابرسان در ارتقای پایداری و انجام مطالعات طولی برای ارزیابی تاثیر بلندمدت حسابرسی زیست محیطی بر عملکرد سازمانی است. این مطالعه بر اهمیت پیشبرد رویه های حسابرسی پایدار برای دستیابی به اهداف پایداری سازمانی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

حسابرسی زیست محیطی ، پایداری ، عملکرد سازمانی ، پیچیدگی نظارتی ، نظریه نهادی