فراترکیب رضایت شغلی پرسنل در سازمانهای درمانی

توسعه زمینه و هدف: نقد کیفیت پژوهشهای انجام شده به منظور بهبود مطالعات آتی از مهمترین راهکارهای تحقق پایدار و گسترش مرزهای دانش در حیطه منابع انسانی در مراکز بهداشتی و درمانی است. با توجه به اهمیت حفظ منابع انسانی در مراکز بهداشتی و درمانی و موضوع انصراف از خدمت به وقوع پیوسته در سالهای اخیر مطالعه حاضر باهدف نقد و بازنمایی آسیبهای موجود عناصر بخش روش در مقاله های منتشر شده انجام شد. مواد و روشها: پژوهش حاضر فرامطالعه ای از نوع فراترکیب است. جامعه آماری پژوهش، تمامی مطالعات شده در پایگاههای اطلاعاتی مگیران، اس آی دی و نورمگز بود و ملاکهای ورود شامل بازه زمانی انتشار بین سالهای ۱۳۸۹ تا ۱۴۰۱، چاپ در مجلات معتبر داخلی و پرداختن به عوامل مرتبط با رضایت شغلی است. ملاک های خروج از مقاله بازه زمانی متفاوت، پرداختن به موضوعاتی متفاوت با عوامل مرتبط با رضایت شغلی و جامعه پزشکان، پرستاران و کارکنان اداری در بیمارستانهای بزرگ و مراکز درمانی است. مجموعا تعداد ۷۷ مقاله یافت شد و از میان آنها با حذف موارد مشابه و غیر مرتبط در نهایت تعداد ۵۱ مقاله باقی ماند. به منظور تحلیل یافتهها ابتدا فهرست وارسی در برگیرنده مولفههای بخش روش استفاده شد. یافته ها: نتایج حاکی از آن است که روشهای نمونه گیری تصادفی ساده، طبقه ای و سرشماری بیشترین فراوانی را در میان مطالعات داشته اند و ابزارهای سنجش مختلفی مانند پرسشنامه های مینه سوتا، جی دی آی و اسپکتور برای اندازه گیری رضایت شغلی مورد استفاده قرار گرفته اند. از سویی، دیگر عواملی چون حقوق و مزایا، جو سازمانی، حمایت مدیریت و امنیت شغلی در بیشترین مطالعات به عنوان عوامل اثرگذار بر رضایت شغلی شناسایی شده اند. این در حالی است که عوامل روان شناختی نظیر تعهد عاطفی و بار فکری نیز نقش مهمی در شکل گیری نگرشهای شغلی ایفا می کنند. نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان میدهد که توجه به عوامل چندوجهی فردی، سازمانی و محیطی می تواند در تدوین راهکارهای موثر برای ارتقای سطح رضایت شغلی پرسنل درمانی نقش کلیدی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

فراترکیب ، رضایت شغلی ، کادر درمان ، بهداشت و درمان