بررسی تاثیر تحریم های اقتصادی بر دسترسی به داروها و تجهیزات پزشکی با نگاهی به موازین حقوق بشر

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تحریم های اقتصادی بر دسترسی به داروها و تجهیزات پزشکی با نگاهی به موازین حقوق بشر بود. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی بود. تحریم های اقتصادی، به ویژه تحریم های یک جانبه اعمال شده علیه جمهوری اسلامی ایران، با ایجاد محدودیت های مالی و تجاری، به طور مستقیم حق دسترسی به سلامت را که از حقوق بنیادین بشری است، نقض کرده اند. از منظر حقوق بین الملل بشر، حق سلامت در اسناد متعددی مانند اعلامیه جهانی حقوق بشر (ماده ۲۵) و میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی (ماده ۱۲) به رسمیت شناخته شده است. این حق شامل دسترسی به مراقبت های پزشکی، داروها و تجهیزات پزشکی است. تحریم ها با ایجاد موانع در نقل وانتقال مالی و تامین مواد اولیه دارویی، توانایی دولت ایران را در تضمین این حق برای شهروندانش مختل کرده اند. در نظام حقوقی ایران، اصل ۲۹ قانون اساسی صراحتا بر وظیفه دولت در تامین سلامت همگانی تاکید دارد، اما تحریم ها این وظیفه را با چالش های جدی مواجه کرده اند. در نهایت، برای کاهش اثرات تحریم ها، ترکیبی از اقدامات حقوقی، دیپلماتیک و داخلی ضروری است. ایران باید با تقویت دیپلماسی عمومی و همکاری های بین المللی، فشار بر کشورهای تحریم کننده را افزایش دهد و همزمان با سرمایه گذاری در تولید داخلی و اصلاح سیاست های اقتصادی، به خودکفایی دارویی نزدیک تر شود. این رویکرد نه تنها به اجرای تعهدات قانون اساسی کمک می کند، بلکه تضمین کننده حق سلامت شهروندان ایرانی در برابر چالش های ناشی از تحریم هاست.

کلیدواژه ها:

حقوق بشر ، تحریم ، تحریم دارویی ، تحریم اقتصادی