تحلیل جرایم ناشی از بهره کشی روانی نوجوانان در بستر شبکه های اجتماعی: از تحریک به خشونت تا سوق به خودکشی

با گسترش فضای مجازی و شبکه های اجتماعی، اشکال نوین جرایم علیه نوجوانان به ویژه در قالب بهره کشی روانی، مرزهای سنتی جرم شناسی و حقوق کیفری را به چالش کشیده است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی-توصیفی، به واکاوی عمیق سازوکارهای ارتکاب جرایم ناشی از بهره کشی روانی نوجوانان در بستر شبکه های اجتماعی می پردازد؛ جرایمی که طیفی از تحریک به ارتکاب افعال خشونت آمیز تا سوق دادن قربانی به خودکشی را شامل می شود و اغلب، از طریق بهره برداری از شکنندگی روانی نوجوان و ابزارهای نوین ارتباطی، مصداق می یابد. تحقیق حاضر ضمن شناسایی خلاهای تقنینی و چالش های اثباتی در سیاست جنایی ایران در شناسایی و مقابله با این جرایم، با بررسی تطبیقی نظام های حقوقی پیشرو، بر لزوم توسعه ادبیات جرم انگاری بهره کشی روانی، بازتعریف عناصر معنوی جرم، و تقویت مکانیسم های حمایت گرایانه کیفری تاکید دارد. یافته های پژوهش نشان می دهد که مواجهه با جرایم نوپدید فضای مجازی، نه تنها نیازمند بازنگری در مفاهیم سنتی مسئولیت کیفری و ارکان مادی و معنوی جرم است، بلکه اقتضای آن را دارد که سیاست گذاران با رویکردی پیش رونده، ابزارهای حقوقی پیشگیرانه و حمایتی را به روز نمایند تا بتوانند در برابر بحران هایی چون “خودکشی سایبری” و خشونت سازمان یافته روانی علیه نوجوانان، واکنشی موثر و متناسب رقم بزنند.

کلیدواژه ها:

بهره کشی روانی ، امنیت روانی ، نوجوان ، فضای مجازی