تاثیر آموزشکده کشاورزی در مسئولیت اجتماعی دانشگاه و صیانت از انفال و منابع طبیعی دامغان

در دهه های اخیر، مسئولیت اجتماعی دانشگاه ها به عنوان یک رویکرد نوین در توسعه پایدار و ارتقای رفاه عمومی موردتوجه نهادهای آموزش عالی قرار گرفته است. آموزشکده های کشاورزی به ویژه در مناطق نیمه خشک و دارای منابع طبیعی محدود، نقشی کلیدی در آموزش، ترویج و حفاظت از انفال و منابع زیستی ایفا می کنند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر آموزشکده کشاورزی پسران دامغان در تحقق مسئولیت اجتماعی دانشگاه، با تاکید بر حفاظت از منابع طبیعی و صیانت از انفال در این منطقه است. روش این مطالعه کیفی بوده و از طریق تحلیل محتوای برنامه ها، مصاحبه با اعضای هیئت علمی، کارشناسان منابع طبیعی، و بررسی گزارش های فعالیت های آموزشی و ترویجی آموزشکده انجام گرفته است. همچنین از اسناد بالادستی مرتبط با مسئولیت اجتماعی و انفال، نظیر سیاست های ابلاغی مقام رهبری و قوانین محیط زیست، بهره برداری شده است. یافته ها نشان می دهد که آموزشکده کشاورزی دامغان در سه محور اصلی نقش موثری ایفا کرده است: ۱) آموزش و توانمندسازی دانشجویان و بهره برداران کشاورزی در حوزه کشاورزی پایدار و بهره برداری مسئولانه از منابع، ۲) اجرای طرح های ترویجی و پژوهشی در راستای حفظ خاک، منابع آبی و پوشش گیاهی، ۳) ترویج نگاه دینی و اخلاق محور به منابع عمومی همچون مراتع و آب های زیرزمینی به عنوان انفال. نتایج تحقیق نشان می دهد که عملکرد آموزشکده می تواند به طور مستقیم بر کاهش تخریب منابع و افزایش آگاهی عمومی نسبت به حقوق عامه و انفال موثر باشد. این عملکرد در قالب مسئولیت اجتماعی دانشگاه، همسو با اهداف توسعه پایدار و عدالت بین نسلی تفسیر می شود. در پایان پیشنهاد می شود چارچوبی ملی برای تقویت نقش آموزشکده های کشاورزی در صیانت از منابع طبیعی و انفال، ذیل مسئولیت اجتماعی دانشگاه ها طراحی و اجرا گردد.

کلیدواژه ها:

آموزشکده کشاورزی ، مسئولیت اجتماعی دانشگاه ، انفال ، منابع طبیعی ، توسعه پایدار