بررسی سهم گونه های حمل ونقل شهری در انتشار آلاینده ها و آلودگی هوا و تعیین شدت اثربخشی آنها؛ مطالعه موردی شهر اصفهان

آلودگی هوا یکی از چالش های اصلی محیط زیست و سلامت عمومی در شهرهای بزرگ است که بخش حمل ونقل سهم قابل توجهی در آن دارد. این پژوهش با هدف بررسی سهم گونه های مختلف حمل ونقل شهری در انتشار آلاینده ها و تعیین شدت اثرگذاری هر یک در شهر اصفهان انجام شد. روش تحقیق مبتنی بر استفاده از داده های پیمایش سالانه وسایل نقلیه، ضرایب انتشار آلاینده ها (بر اساس آژانس محیط زیست اروپا) و ضرایب هم سنگ ترافیک بود. نتایج نشان داد که در انتشار ذرات معلق (PM) و اکسید نیتروژن (NOx)، گونه های حمل بار و اتوبوس شهری دارای بیشترین شدت اثربخشی هستند، درحالی که در انتشار ترکیبات آلی فرار غیرمتانی (NMVOC) و مونوکسید کربن (CO)، موتورسیکلت بیشترین شدت اثر را دارد. گونه خودروی شخصی در تمام آلاینده ها شدت اثربخشی کمتر از یک نشان داد که بیانگر عملکرد نسبتا بهینه آن در مقایسه با سهم ترافیکی اش است. این یافته ها می تواند به سیاست گذاران شهری در اولویت بندی اقدامات کنترلی و مدیریت آلودگی هوا کمک کند.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل ، ذرات معلق ، آلودگی هوا ، محیط زیست ، شدت اثربخشی