بررسی کارایی لرزاننده های طولی بر ایمنی راه: مقایسه میزان تاثیر در قوس های افقی و تانژانت ها با رویکرد مقطعی

ایمنی راه ها و کاهش تصادفات جاده ای، به ویژه در راه های برون شهری، از مهم ترین دغدغه های ایمنی ترافیک به شمار می رود. در این میان، تصادفات خروج از مسیر سهم قابل توجهی از تصادفات شدید و تلفات جاده ای را به خود اختصاص داده اند. یکی از مداخلات ایمنی کم هزینه و موثر که در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته، استفاده از لرزاننده های طولی است که با ایجاد هشدارهای صوتی و ارتعاشی، آگاهی راننده را افزایش داده و احتمال خروج از مسیر را کاهش می دهد. با وجود گزارش اثرات مثبت این ابزار، شواهد نشان می دهد که میزان اثربخشی لرزاننده های طولی می تواند تحت تاثیر هندسه راه، به ویژه تفاوت بین قوس های افقی و تانژانت ها، متفاوت باشد. در این مطالعه، برای نخستین بار در ایران، میزان اثرسنجی لرزاننده های طولی در قوس های افقی و تانژانت های راه های برون شهری دارای شانه سمت راست مقایسه و علاوه بر محاسبه ضریب تعدیل تصادف با استفاده از روش مقطعی، قابلیت اطمینان نتایج نیز ارزیابی شده است. تحلیل ها نشان می دهد که نصب لرزاننده طولی در قوس های افقی منجر به کاهش ۴۱ درصدی تصادفات شدید شده و این نتیجه از قابلیت اطمینان چهار ستاره از پنج ستاره برخوردار است. این در حالی است که در تانژانت ها، اجرای این اقدام با افزایش ۴۵ درصدی تصادفات شدید همراه بوده است (با قابلیت اطمینان پنج ستاره). نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه همزمان به نوع هندسه راه، مقدار ضریب اصلاح تصادف و قابلیت اطمینان شاخص های اثرسنجی در تصمیم گیری ها و تخصیص بودجه در مدیریت ایمنی تاکید دارد و می تواند راهنمایی موثر برای مهندسان ترافیک و سیاست گذاران در بهینه سازی طراحی راه و تخصیص منابع ایمنی باشد.

کلیدواژه ها:

اثرسنجی اقدام ایمنی ، ضریب تعدیل تصادف ، لرزاننده طولی ، مدل رگرسیون شمارشی