تحلیل سیاست گذاری فرهنگی در ارتقای انضباط ترافیکی شهر تهران (رویکرد حکمرانی فرهنگی)

زمینه و هدف: پژوهش حاضر باهدف تحلیل نقش سیاست گذاری فرهنگی در ارتقای انضباط ترافیکی شهر تهران انجام شد. با نگاه به ترافیک به عنوان پدیده ای فرهنگی- اجتماعی، این مطالعه به واکاوی کاستی های سیاست گذاری فرهنگی موجود و طراحی الگویی مبتنی بر حکمرانی فرهنگی برای ایجاد انضباط پایدار پرداخت. روش: این مطالعه کیفی- تحلیلی با استفاده از تحلیل اسنادی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان (مدیران و متخصصان حوزه ترافیک، فرهنگ و سیاست گذاری) انجام شد. نمونه گیری به روش هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. داده ها با روش تحلیل مضمون تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان دهنده شکاف بین فرهنگ رسمی و غیررسمی رانندگی به عنوان عامل اصلی نابسامانی ترافیک است. سیاست های فرهنگی موجود پراکنده، کوتاه مدت و فاقد ارزیابی بوده و هماهنگی موثری بین نهادهای مسئول (پلیس، شهرداری، رسانه، آموزش وپرورش و سمن ها) وجود ندارد. نتایج: نتایج پژوهش تاکید می کند که ارتقای پایدار انضباط ترافیکی مستلزم سیاست گذاری فرهنگی نظام مند و شبکه ای است. مدل پیشنهادی بر تعامل سازوکارهای نهادی، رفتاری، فرهنگی-معنایی و اجرایی-سیاستی تاکید دارد. راهکارهای محوری شامل تدوین برنامه جامع، ایجاد شبکه حکمرانی هماهنگ، بازطراحی آموزش، بازنمایی رسانه ای هدفمند و استقرار نظام ارزیابی مستمر هستند.

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری فرهنگی ، انضباط ترافیکی ، فرهنگ ترافیک ، حکمرانی فرهنگی