مقایسه هوش هیجانی در نوجوانان ورزشکاران مبتدی و ماهر

هدف و زمینه پژوهش: هوش هیجانی یک مهارت شناختی است که بر توانایی درک، کنترل و به کارگیری هیجان ها برای تصمیم گیری بهتر، روابط سازنده تر و عملکرد موثرتر در شرایط فشار، هیجان و رقابت اثرگذار است. این مهارت همچنین باعث سازگاری و انطباق با محیط می گردد. اما با عنایت به چالش های موجود، اهمیت این متغیرها بر عملکرد ورزشکاران و شکاف تحقیقاتی هدف مطالعه حاضر مقایسه هوش هیجانی در نوجوانان ورزشکار مبتدی و ماهر بود. روش شناسی پژوهش: راهبرد این مطالعه توصیفی از نوع علی–مقایسه ای که با هدف کاربردی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر نوجوانان ۱۲ تا ۱۴ سال ورزشکار پسر شهر اراک بودند که از بین آنها ۸۰ ورزشکار مبتدی و ۸۰ ورزشکار ماهر انتخاب و پرسشنامه هوش هیجانی شاته را تکمیل نمودند. برای تحلیل نتایج از آزمون گروه های مستقل با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده شده است. یافته های پژوهش: یافته ها نشان داد که هوش هیجانی در نوجوانان پسر ورزشکاران ماهر از ورزشکار مبتدی بهتر و میانگین بالاتری دارد. نتیجه گیری: از نتایج این پژوهش می توان چنین نتیجه گرفت ورزشکاران ماهر شناخت بهتری از هیجانات خود داشته و در موقع لزوم آن را کنترل می کنند. همدلی بالاتری داشته و احساسات هم تیمی ها را درک کرده و در تیم تعامل بهتری نشان می دهند. از انگیزش درونی قوی تری برخوردار و در مدیریت شکست یا ناکامی مهارت بیشتری دارند در نتیجه، هوش هیجانی در این گروه به ثبات هیجانی، تصمیم گیری دقیق، روحیه تیمی و انگیزش پایدار منجر می شود. اما ورزشکاران نوجوان مبتدی در مراحل اولیه رشد ورزشی بوده و خودآگاهی هیجانی پایین تری داشته ممکن است نتوانند علت احساسات خود را تشخیص داده لذا؛ در کنترل خشم یا اضطراب ضعف داشته و واکنش های افراطی به اشتباه یا داور نشان می دهند. آنها به دلیل کم تجربگی، وابستگی بیشتری به مربی و بازخورد بیرونی داشته و در برابر شکست، ناامید و گاهی اوقات از ورزش کناره گیری می کنند. بنابراین باید آگاهی داشت در این مرحله، هوش هیجانی هنوز در حال شکل گیری است و آموزش مهارت های هوش هیجانی توسط روانشناسان ورزش بخش مهمی از رشد ورزشی آن ها محسوب می شود. نتیجه کاربردی این مطالعه این است که در مسیر رشد ورزشی از مبتدی به ماهر، بهبود هوش هیجانی یکی از عوامل کلیدی موفقیت ورزشکاران است.