اثر محیط آموزشی بر تمرکز و مشارکت دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 100

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFERWAN01_031

تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1405

چکیده مقاله:

محیط آموزشی یکی از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت یادگیری، میزان تمرکز، انگیزش تحصیلی و سطح مشارکت دانش آموزان در فرایند آموزش است. فضای آموزشی تنها به ساختمان مدرسه یا چیدمان کلاس محدود نمی شود، بلکه مجموعه ای از عناصر فیزیکی، روانی، اجتماعی و آموزشی را دربر می گیرد که هر یک می توانند بر تجربه یادگیری دانش آموزان اثر مستقیم یا غیرمستقیم بگذارند. نور، دما، صدا، رنگ، تهویه، تراکم کلاسی، شیوه نشستن، روابط معلم و دانش آموز، احساس امنیت روانی، شیوه مدیریت کلاس و حتی فرهنگ حاکم بر مدرسه از جمله مولفه هایی هستند که بر میزان توجه و حضور فعال دانش آموزان در کلاس درس اثرگذارند. هرچه محیط آموزشی سازمان یافته تر، امن تر، حمایتگرتر و متناسب تر با نیازهای رشدی و شناختی دانش آموزان باشد، احتمال افزایش تمرکز، درگیری ذهنی و مشارکت فعال آنان در فعالیت های یادگیری بیشتر خواهد شد. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران تعلیم و تربیت به این نکته جلب شده است که افت تحصیلی و کاهش مشارکت کلاسی صرفا نتیجه ضعف توانایی فردی دانش آموزان نیست، بلکه در بسیاری از موارد از نامناسب بودن شرایط محیطی و آموزشی ناشی می شود. دانش آموزی که در کلاس پرجمعیت، پر سر و صدا، فاقد نور کافی یا در فضایی با روابط تنش آلود قرار دارد، حتی در صورت برخورداری از توانایی شناختی مناسب، ممکن است نتواند تمرکز لازم را حفظ کند یا در بحث ها و فعالیت های گروهی مشارکت موثری داشته باشد. از سوی دیگر، محیط آموزشی مطلوب می تواند زمینه بروز استعدادها، احساس تعلق، مسئولیت پذیری، اعتماد به نفس و تعامل سازنده را در دانش آموزان تقویت کند. بر این اساس، مطالعه اثر محیط آموزشی بر تمرکز و مشارکت دانش آموزان، برای بهبود کیفیت آموزشی و ارتقای عملکرد مدارس اهمیت فراوانی دارد. هدف این مقاله بررسی ابعاد مختلف محیط آموزشی و تبیین تاثیر آن بر تمرکز و مشارکت دانش آموزان است. روش پژوهش به صورت توصیفی تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع کتابخانه ای و پژوهش های انجام شده در حوزه تعلیم و تربیت است. یافته ها نشان می دهد که میان کیفیت محیط آموزشی و سطح تمرکز و مشارکت دانش آموزان رابطه ای معنادار وجود دارد. بهبود شرایط فیزیکی کلاس، تقویت تعاملات انسانی، ایجاد امنیت روانی، به کارگیری روش های تدریس فعال و توجه به تفاوت های فردی می تواند به افزایش توجه، کاهش حواس پرتی و رشد مشارکت تحصیلی دانش آموزان بینجامد. در نهایت، مقاله حاضر بر ضرورت نگاه جامع به محیط آموزشی تاکید می کند و آن را یکی از ارکان اساسی تحقق یادگیری اثربخش می داند (شعبانی، ۱۳۹۹؛ سیف، ۱۴۰۰).

نویسندگان

فرزانه هداوند

کارشناسی زمین شناسی دانشگاه اصفهان

فرزانه نفیسی

کارشناس زبان انگلیسی دانشگاه لرستان

فاطمه قائدرحمتی

کارشناسی رشته زبان انگلیسی دانشگاه آزاد بروجرد