مروری سیستماتیک بر غنی سازی شغلی در آموزش عالی: ابعاد، عوامل و پیامدها

غنی سازی شغلی به عنوان راهبردی کلیدی در ارتقای انگیزش و عملکرد اعضای هیئت علمی در آموزش عالی شناخته می شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی سیستماتیک ابعاد، مدل ها، عوامل موثر و پیامدهای غنی سازی شغلی با تاکید بر بافت ایران بود. این مطالعه مروری بر اساس راهنمای پریزما اجرا شد؛ جستجو در پایگاه های داخلی (مگیران، ایران داک و...) و بین المللی (پاب مد، اسکوپوس و...) در بازه ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۴ شمسی انجام گرفت و پس از غربالگری سه مرحله ای، ۵۸ مقاله (۳۲ فارسی و ۲۶ انگلیسی) وارد تحلیل شدند. تحلیل تماتیک و فراوانی نشان داد که غنی سازی شغلی در شش بعد فردی، سازمانی، حرفه ای، اجتماعی، محیطی و تعادل کار و زندگی سازمان دهی می شود و هسته مرکزی آن احساس معنا و استقلال است. غنی سازی با افزایش رضایت شغلی، کاهش فرسودگی و ارتقای عملکرد آموزشی-پژوهشی همراه بود. نتایج بر ضرورت بومی سازی مدل ها در ایران با توجه به چالش های ساختاری و فرهنگی تاکید داشت. این مرور چارچوبی کاربردی برای سیاست گذاری منابع انسانی در دانشگاه های علوم پزشکی ارائه می دهد و زمینه ساز مداخلات هدفمند است.

کلیدواژه ها:

غنی سازی شغلی ، آموزش عالی ، اعضای هیئت علمی ، رضایت شغلی ، بومی سازی