آسیب شناسی نظام جذب منابع انسانی با رویکرد بنیاد مدیریت کیفیت اروپا (EFQM) در سازمان آموزش و پرورش

مدیریت منابع انسانی به منظور برنامه ریزی برای تامین، نگهداشت و ارتقا منابع انسانی وظیفه ای بسیار مهم و حیاتی برای بقا و توسعه سازمان بر عهده دارد. این پژوهش با هدف آسیب شناسی نظام جذب منابع انسانی با رویکرد مدل تعالی سازمانی (EFQM) در سازمان آموزش و پرورش استان مورد مطالعه انجام شد. مطالعه از نظر روش، توصیفی-پیمایشی بود و جامعه آماری شامل ۷۰ نفر از مدیران و کارشناسان منابع انسانی بودند که با استفاده از جدول مورگان، ۵۹ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه محقق ساخته ۵۸ سوالی که روایی و پایایی آن تایید شد (آلفای کرونباخ ۰.۹۷)، گردآوری و با آزمون t تک نمونه ای و فریدمن تحلیل شدند. یافته ها نشان داد تمامی معیارهای EFQM در بعد جذب با آسیب های معناداری مواجه هستند. به طور مشخص، معیارهای رهبری (میانگین ۲.۶۳)، خط مشی گذاری (میانگین ۲.۴۲)، کارکنان (میانگین ۲.۴۲)، منابع و مشارکت ها (میانگین ۲.۳۵) و فرآیندها (میانگین ۲.۴۸) همگی در سطح آسیب متوسط قرار داشتند. در میان معیارهای نتایج نیز، نتایج کارکنان (میانگین ۲.۴۰) با آسیب زیادتری مواجه بود، در حالی که نتایج مشتری (میانگین ۲.۸۰)، نتایج جامعه (میانگین ۲.۷۳) و نتایج کلیدی عملکرد (میانگین ۲.۷۷) در سطح آسیب متوسط ارزیابی شدند. رتبه بندی نهایی بر اساس آزمون فریدمن حاکی از آن بود که به ترتیب، حوزه های نتایج (میانگین رتبه ۴.۶۴)، رهبری (۳.۷۰) و کارکنان (۳.۵۱) بیشترین آسیب پذیری را در نظام جذب منابع انسانی سازمان دارند. این نتایج گویای شکافی جدی بین سرمایه گذاری های سازمان در حوزه منابع انسانی و دستیابی به نتایج ملموس و مورد انتظار است. پژوهش حاضر بر لزوم بازنگری اساسی در نظام مدیریت منابع انسانی، به ویژه در حوزه رهبری و خط مشی گذاری، برای کاهش شکاف موجود و حرکت به سمت تعالی سازمانی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، جذب منابع انسانی ، آموزش و پرورش ، تعالی سازمانی