تاثیر فرزندپروری مقتدرانه بر شایستگی های اجتماعی-هیجانی کودکان دبستانی

سبک فرزندپروری مقتدرانه که با گرمی، کنترل رفتاری و حمایت از خودمختاری مشخص می شود، همواره با پیامدهای مثبت رشد کودک ارتباط داشته است. این مقاله ی مروری با تلفیق مطالعات تجربی اخیر (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵) به بررسی تاثیر فرزندپروری مقتدرانه بر شایستگی های اجتماعی–هیجانی کودکان در سال های دبستان می پردازد. با استفاده از طرح مروری روایی، پژوهش های داوری شده مرتبط از پایگاه های داده اصلی شناسایی و به صورت انتقادی تحلیل شدند تا شواهد همگرا مشخص شود. یافته ها نشان می دهد که فرزندپروری مقتدرانه به تقویت تنظیم هیجان و خودکنترلی منجر می شود و این فرایندها به نوبه خود همدلی، همکاری و رفتارهای اجتماعی مثبت کودکان را ارتقا می دهند. همچنین پژوهش ها حاکی از آن اند که این روابط تحت تاثیر عوامل فرهنگی و زمینه ای قرار دارند، هرچند آثار سودمند این سبک در محیط های گوناگون نیز مشاهده شده است. علاوه بر این، شواهد طولی و فراتحلیلی بر نقش میانجی گر تنظیم هیجان در پیوند رفتارهای والدینی با پیامدهای اجتماعی و هیجانی سازگار کودکان تاکید دارند. ادغام نظریه های خودتعیین گری و یادگیری اجتماعی نیز روشن می سازد که چگونه پاسخ گویی والدین و حمایت از خودمختاری درونی سازی مهارت های هیجانی را شکل می دهد. در مجموع، این مرور بر نقش محوری فرزندپروری مقتدرانه در پرورش تاب آوری هیجانی و شایستگی های بین فردی در دوران کودکی میانی تاکید کرده و اهمیت مداخلات والدگری حساس به فرهنگ را در ارتقای رشد اجتماعی–هیجانی جامع کودکان برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری مقتدرانه ، شایستگی اجتماعی–هیجانی ، تنظیم هیجان ، دلبستگی