بررسی میزان حمایت اجتماعی درک شده در بیماران با اختلالات روان پزشکی: یک مرور نظامند
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 121
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IPCAE02_1338
تاریخ نمایه سازی: 12 خرداد 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: حمایت اجتماعی درک شده به عنوان یکی از قوی ترین عوامل محافظتی در برابر پیامدهای منفی روان پریشی، افسردگی، اضطراب و رفتارهای خودکشی شناخته می شود. بیماران مبتلا به اختلالات روان پزشکی به دلیل تجربه انگ اجتماعی، انزوای اجتماعی و کاهش منابع حمایتی، از سطوح پایین تری از حمایت ادراک شده رنج می برند. این مرور نظام مند با هدف تبیین میزان حمایت اجتماعی درک شده و تعیین عوامل مرتبط با آن در بیماران روان پزشکی انجام شد. روش کار: در این مرور، جست وجو در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science، PsycINFO و SID برای مقالات منتشرشده بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ انجام شد. واژگان کلیدی شامل perceived social support، psychiatric patients، mental disorders و معادل های فارسی آن بود. مقالات کمی، کیفی و آمیخته که به سنجش حمایت اجتماعی ادراک شده در بیماران دارای تشخیص روان پزشکی پرداخته بودند، وارد شدند. ارزیابی کیفیت با ابزارهای STROBE و CASP انجام گرفت و تحلیل داده ها به صورت مرور روایی صورت پذیرفت. یافته ها: از میان ۶۲۱ مطالعه اولیه، در نهایت ۲۶ پژوهش واجد معیارهای ورود بودند. میانگین نمره حمایت اجتماعی ادراک شده در بیماران روان پریش و افسرده کمتر از جمعیت عمومی گزارش شد. بیشترین منابع حمایت، خانواده (۷۸٪)، و کمترین آن ها حمایت از سوی دوستان و جامعه (۴۱٪) بود. مطالعات نشان دادند که سطح بالاتر حمایت اجتماعی با کاهش میزان افسردگی، اضطراب و افکار خودکشی رابطه معنادار دارد. متغیرهایی چون جنس مونث، وضعیت تاهل، اشتغال، و سطح تحصیلات بالاتر به عنوان پیش بین های حمایت بیشتر شناسایی شدند. در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی، بررسی ها بیانگر نوسان شدید درک حمایت بر اساس مرحله بیماری و پایبندی به درمان بود. نتیجه گیری: نتایج مرور، نقش تعیین کننده حمایت اجتماعی ادراک شده را در سازگاری روانی بیماران با اختلالات روان پزشکی نشان داد. ارتقای پیوندهای خانوادگی، آموزش مراقبین، و طراحی مداخلات گروه درمانی مبتنی بر همدلی می تواند به افزایش حس پذیرش اجتماعی و بهبود پیامدهای روانی منجر گردد. پیشنهاد می شود پژوهش های آتی به بررسی اثربخشی برنامه های ارتقای حمایت اجتماعی در چارچوب های فرهنگی مختلف بپردازند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم دیندارلو
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد بندر عباس، بندرعباس، ایران
محمد رسولی ایسینی
دکتری روان شناسی، استادیار گروه روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی بندرعباس، ایران
کبری حاج علیزاده
دکتری روان شناسی، استادیار گروه روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی بندرعباس، ایران