طراحی چارچوب توسعه استعداد فراگیر درسازمان (مورد مطالعه: سازمان تامین اجتماعی)

هدف: توسعه استعداد فراگیر، به معنای ایجاد فرصت رشد و شکوفایی برای همه کارکنان است و این رویکرد باعث می شود که توانمندی ها و قابلیت های ذاتی افراد شناسایی و توسعه داده شود تا از این طریق، کارکنان قادر باشند در مشاغلی که با استعدادهای آن ها تناسب دارد، قرار بگیرند. زمانی که کارکنان احساس کنند توانایی های آن ها مورد توجه سازمان قرار گرفته است و فرصت رشد دارند، حس تعلق و مشارکت در آن ها تقویت می شود و به اشتراک دانش، تبادل نظرها و ایده ها، در درون سازمان کمک می کنند. هدف از انجام پژوهش حاضر، طراحی چارچوب توسعه استعداد فراگیر در سازمان تامین اجتماعی است تا زمینه ای برای خودشکوفایی و قرار گرفتن کارکنان در مسیر شغلی متناسب با استعداد باشد. روش: پژوهش صورت پذیرفته از پارادایم تفسیری تبعیت می کند. رویکرد پژوهش استقرایی و از لحاظ هدف کاربردی است. استراتژی پژوهش تحلیل مضمون، روش پژوهش کیفی و از نظر افق زمانی مقطعی است. ابزار گردآوری و تجزیه وتحلیل داده ها، مصاحبه از نوع نیمه ساختاریافته بوده است. تجزیه وتحلیل داده های حاصل از مصاحبه ها، با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شده است. جامعه آماری، مدیران و خبرگان ستاد مرکزی سازمان تامین اجتماعی است. سازمان تامین اجتماعی، یکی از سازمان های زیرمجموعه دولت است که در سه بخش بیمه ای، درمانی و اقتصادی، به ذی نفعان خدمات ارائه می کند. در این روش، مشارکت کنندگان به صورت هدفمند و با فن گلوله برفی برای انجام مصاحبه انتخاب شدند. مشارکت کنندگان ۱۲ نفر از خبرگان حوزه منابع انسانی بودند. یافته ها: پس از انجام مراحل مختلف پژوهش، مدل در هشت بخش مختلف سازمان دهی و ترسیم شد: اصول و مبانی بنیادین، الزامات و ضروریات، کشف و شناسایی پتانسیل، تبدیل پتانسیل به نقاط قوت، عوامل مداخله گر، عوامل تعدیلگر، نتایج و پیامدها. نتیجه گیری: با توجه به مبانی نظری و یافته های پژوهش، انتخاب استراتژی توسعه استعداد فراگیر، برای سازمان تامین اجتماعی مناسب است. با توجه به نگاه انسان گرایانه و مبتنی بر روان شناسی مثبت گرای این مدل به کارکنان، پیاده سازی و اجرای آن می تواند بیش از پیش به دیده شدن قابلیت های ذاتی کارکنان توسط سازمان کمک کند و قادر است تا از طریق فراهم کردن حس ارزشمندی، خودباوری، خوشکوفایی در کارکنان، همچنین توسعه فردی آن ها، زمینه ارتقای مهارت ها و انگیزه کارکنان را فراهم کند. در این راستا، سازمان دارای مخزنی از کارکنان متنوع و با استعداد خواهد بود که با نخبه پروری و نخبه گزینی و نیز تناسب داشتن شغل با استعدادها و قابلیت های ذاتی توسعه یافته افراد، باعث می شود تا کارکنان بتوانند از کار و شغلی که در آن قرار دارند، لذت بیشتری ببرند. پیامدهای فردی و سازمانی اجرای برنامه توسعه استعداد فراگیر عبارت اند از: کارکنان متعهد، کارکنان وفادار، رضایت شغلی، محیط سازمانی پویا، افزایش اشتیاق به خلاقیت و نوآوری، استفاده بهینه از منابع انسانی، ارتقای اثربخشی، محیط سازمانی پویا، گفتمان جدید درون سازمانی، توسعه سازمانی، همدلی، کاهش ترک کار، تحقق اهداف استراتژیک، بازگشت سرمایه، تقویت برند سازمانی، تمایل دیگران به جذب در سازمان، فرهیختگی سازمانی، کارکنان پاسخ گو، سازمان هم سو با محیط دائما در حال تغییر، تضعیف افسردگی شغلی و سازمان یادگیرنده.

کلیدواژه ها:

توسعه استعداد ، توسعه استعداد فراگیر ، روان شناسی مثبت گرا ، رویکرد قابلیت