نحوه تصمیم گیری مدیران میانی در اولویت بندی ذی نفعان سازمانی

مدیران میانی نقش کلیدی در پیوند دادن راهبردهای سازمانی با اجرای عملی آنها ایفا می کنند و به طور مستمر در معرض تصمیم گیری درباره اولویت بندی ذی نفعان مختلف قرار دارند. این پژوهش به بررسی نحوه تصمیم گیری مدیران میانی در مواجهه با مطالبات متعارض ذی نفعان و الگوهای ذهنی حاکم بر این تصمیم ها می پردازد. داده های پژوهش از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته با مدیران میانی در سازمان های مختلف گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که مدیران میانی در اولویت بندی ذی نفعان بیش از اتکا به ویژگی های ذی نفعان تحت تاثیر محدودیت های ساختاری، انتظارات مدیریت ارشد، و الزامات اجرایی قرار دارند. همچنین تجربه کاری و موقعیت سازمانی مدیران میانی نقش مهمی در نحوه تفسیر اهمیت ذی نفعان ایفا می کند. این پژوهش با تمرکز بر سطح میانی، مدیریت به غنای ادبیات مدیریت ذی نفعان افزوده و بینش های کاربردی برای بهبود تصمیم گیری مدیریتی در سازمان ها ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیران میانی ، مدیریت ذی نفعان ، مدیریت استراتژیک ، ادراک ، قضاوت مدیریتی