نقش هوش هیجانی و خودنظم دهی هیجانی در پیش بینی تاب آوری تحصیلی دانش آموزان متوسطه اول

هدف اصلی این تحقیق، بررسی نقش هوش هیجانی و خودنظم دهی هیجانی در پیش بینی تاب آوری تحصیلی دانش آموزان متوسطه اول شهر ایذه بود. این پژوهش از نظر روش شناسی در دسته ی تحقیقات همبستگی از نوع رگرسیون چندگانه قرار می گیرد. جامعه آماری مورد مطالعه شامل دانش آموزان متوسطه اول شهر ایذه بود که حجم نمونه ی آن ۲۰ نفر (نمونه ی فرضی) برای تحلیل در نظر گرفته شد. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه ی استاندارد تاب آوری تحصیلی بود. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ضرایب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه انجام شد. نتایج همبستگی پیرسون حاکی از وجود رابطه ی مثبت و معنی دار قوی بین خودنظم دهی هیجانی و تاب آوری تحصیلی و همچنین رابطه ی مثبت و معنی دار بین هوش هیجانی کلی و تاب آوری تحصیلی بود. فرضیه ی پژوهش مبنی بر این که هوش هیجانی و خودنظم دهی هیجانی قادر به پیش بینی تاب آوری تحصیلی دانش آموزان متوسطه اول هستند، تایید می شود. تاکید بر تقویت مهارت های خودتنظیمی هیجانی در برنامه های درسی می تواند راهکاری موثر برای افزایش تاب آوری دانش آموزان در مواجهه با چالش های تحصیلی باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، خودنظم دهی هیجانی ، تاب آوری تحصیلی