تبیین تاثیر ابعاد شیفتگی شغلی بر پریشانی روانشناختی با تاکید بر نقش واسطه ای تعارض کار و زندگی و نقش تعدیل گری انطباق پذیری شغلی مورد مطالعه: بانوان شاغل در شهرداری یزد

پژوهش حاضر به منظور تبیین تاثیر ابعاد شیفتگی شغلی بر پریشانی روان شناختی با تاکید بر نقش واسطه ای تعارض کار-زندگی و نقش تعدیل گری انطباق پذیری شغلی انجام شد. این پژوهش از حیث مبانی فلسفی پژوهش در زمره پارادایم اثبات گرایی از نوع توسعه ای و از حیث صبغه پژوهش کمی و استراتژی آن علی بود. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۱۲۰ نفر از بانوان شاغل در شهرداری یزد انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه های شیفتگی شغلی مارش و همکاران (۲۰۱۳)، پریشانی روان شناختی کسلر و همکاران (۲۰۰۲)، تعارض کار- خانواده رستگار خالد (۱۳۸۱)، انطباق پذیری شغلی ساویکاس و پورفلی (۲۰۱۲) استفاده شد. از مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) از طریق نرم افزار PLS برای تحلیل روابط یاد شده استفاده شد. شاخص برازش مطلق الگوی آزمون شده (GOF) ۰/۵۶ به دست آمد که بیانگر برازش مناسب الگوی آزمون شده است. نتایج نشان داد که تعارض کار زندگی و شیفتگی شغلی بر پریشانی روان شناختی و همچنین تعارض کار و زندگی بر پریشانی روان شناختی تاثیر مثبت داشتند. نقش میانجی تعارض کار- زندگی در ارتباط شیفتگی شغلی با پریشانی روان شناختی در سطح (۰/۰۱) معنادار بود و نیز نقش تعدیل کنندگی انطباق پذیری شغلی در ارتباط میان شیفتگی شغلی و پریشانی روان شناختی معنادار بود. از یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که در صورت توجه به انطباق پذیری شغلی، شیفتگی شغلی می تواند بر تعارض کار- خانواده تاثیر گذاشته و پریشانی روانشناختی را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

انطباق پذیری شغلی ، پریشانی روان شناختی ، تعارض کار و زندگی ، شیفتگی شغلی