طراحی مدل تصمیم گیری ترکیبی مبتنی بر تلفیق تفکر سیستمی و انتقادی در مواجهه با مسائل پیچیده سازمانی

در عصر پیچیدگی و سرعت، مدل های تصمیم گیری برای غلبه بر چالش های نوظهور نیازمند تحول و بازنگری هستند. این پژوهش با هدف طراحی یک مدل تصمیم سازی ترکیبی مبتنی بر تلفیق تفکر سیستمی و تفکر انتقادی انجام شده است. مدل پیشنهادی بستری فراهم می آورد تا ساختار مسائل انسانی–سازمانی تحلیل شود و ذهنیت تصمیم گیرندگان در مواجهه با شرایط پیچیده مورد نقد قرار گیرد. برای تحقق این هدف، از ابزارهای سیستمی شامل نقشه های شناختی، روش شناسی سیستم های نرم، پویایی سیستم و سایبرنتیک سازمانی، در کنار ابزارهای انتقادی همچون نقشه برداری استدلال ها، چارچوب سوگیری ها و پرسش گری سقراطی به طور همزمان بهره گرفته شد. مدل در قالب یک فعالیت گروهی با مشارکت دانشجویان در اکوسیستم های نوآوری اجرا گردید. داده ها از طریق یادداشت ها، نقشه ها و مصاحبه های کوتاه گردآوری و سپس با رویکرد تحلیل محتوا بررسی شدند. یافته ها نشان می دهند که تلفیق ابزارهای ساختاری و شناختی در این مدل، کیفیت تصمیم گیری را ارتقا داده، یادگیری گروهی را تقویت کرده و نقد سازنده در محیط های انسانی را تسهیل می کند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که مدل پیشنهادی قابلیت توسعه در محیط های آموزشی و سازمانی را داشته و می تواند در سیاست گذاری های کلان جامعه نیز به کار گرفته شود. همچنین، با بهره گیری از ظرفیت های هوش مصنوعی می توان بر مزیت های این مدل در آینده افزوده و آن را به یک سیستم تصمیم یار هوشمند تبدیل کرد.

کلیدواژه ها:

تفکر سیستمی ، تفکر انتقادی ، مدل تصمیم گیری ترکیبی ، اکوسیستم نوآوری