بررسی رابطه برنامه ریزی جانشین پروری و پایداری سازمانی با نقش میانجی مدیریت استعداد (مورد مطالعه کارکنان ستاد مرکزی شرکت مخابرات منطقه خراسان رضوی)

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین برنامه ریزی جانشین پروری و پایداری سازمانی با نقش میانجی مدیریت استعداد انجام شده است. تحقیق، به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت از نوع تحقیقات توصیفی- پیمایشی از نوع همبستگی می باشد. اطلاعات و داده های تحقیق به روش اسنادی و میدانی جمع آوری گردیده و ابزار اصلی جمع آوری یافته های تحقیق پرسشنامه های استاندارد بوده است. جامعه آماری تحقیق کلیه کارکنان ستاد مرکزی شرکت مخابرات منطقه خراسان رضوی را شامل می شود، که تعداد آنها ۶۰۰ نفر می باشد و برای تعیین حجم نمونه از جدول کریسی و مورگان استفاده شده، که بر این اساس تعداد نمونه ها ۲۳۴ نفر برآورد و برای انتخاب نمونه ها، از شیوه نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شده است. روایی ابزار اندازه گیری (پرسشنامه) به طریق صوری و همگرا و پایایی ابزار اندازه گیری از طریق ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی محاسبه و تایید شده است. برای آزمون فرضیه های تحقیق از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون سوبل استفاده گردیده است. یافته های تحقیق نشان می دهد، در سطح اطمینان (۰.۹۵)، بین برنامه ریزی جانشین پروری و پایداری سازمانی رابطه معنادار مثبت وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که، مدیریت استعداد رابطه بین برنامه ریزی جانشین پروری و پایداری سازمانی را میانجیگری می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی جانشین پروری ، پایداری سازمانی ، مدیریت استعداد ، شرکت مخابرات