گذار از رویکرد ساخت یافته به رویکرد چابک در توسعه سیستم های اطلاعاتی از منظر مدیریت سیستم ها

با گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال، سازمان ها به دنبال راهکارهایی هستند که بتوانند در محیط های پیچیده، پویا و پیش بینی ناپذیر عملکرد مطلوبی ارائه دهند. در این میان، روش های سنتی توسعه سیستم های اطلاعاتی که مبتنی بر ساختارهای خطی و مستندسازی دقیق هستند، در مواجهه با چالش های نوظهور مانند سرعت تحویل بالا، نیاز به انعطاف پذیری و مشارکت موثر ذی نفعان، با محدودیت های قابل توجهی مواجه اند. در مقابل، رویکرد چابک با تکیه بر اصولی چون بازخورد مستمر، تولید تدریجی و تعامل مداوم با کاربران، توانسته است جایگاه مناسبی در توسعه سیستم های نوین پیدا کند. پژوهش حاضر با تمرکز بر تحلیل تطبیقی دو رویکرد ساخت یافته و چابک از منظر مدیریت سیستم ها و با اتکا به دو منبع مرجع، تلاش دارد تفاوت ها و الزامات این دو شیوه را در جنبه هایی همچون برنامه ریزی پروژه، مشارکت ذی نفعان، مدیریت تغییر، کیفیت محصول و نقش مدیر سیستم بررسی کند. نتایج نشان می دهد که گذار از رویکرد ساخت یافته به چابک نیازمند تحولی عمیق در نگرش مدیریتی، ساختار سازمانی و فرهنگ نهادی است و از منظر مدیریت سیستمی، رویکرد چابک موفق نیازمند رهبری تحول آفرین، توانمندسازی گروه ها، نهادینه سازی سازوکارهای ارتباطی و پذیرش تغییر به مثابه یک قابلیت سازمانی پایدار می باشد. در این صورت می توان به ارتقای کیفیت سیستم های اطلاعاتی، افزایش رضایت کاربران نهایی و کاهش قابل توجه هزینه ها و تاخیرهای پروژه ای دست یافت.

کلیدواژه ها:

توسعه سیستم های اطلاعاتی ، رویکرد ساخت یافته ، رویکرد چابک ، مدیریت سیستمی ، تحول دیجیتال