نقش باورهای فراشناخت و خود کارآمدی در شادکامی دانش آموزان

شادکامی به عنوان یکی از شاخص های مهم سلامت روان و پیش شرط رشد تحصیلی و اجتماعی در سال های اخیر توجه زیادی در روان شناسی تربیتی یافته است. پژوهش های متعدد نشان داده اند که متغیرهای شناختی و فراشناختی نقش موثری در افزایش یا کاهش سطح شادکامی دانش آموزان دارند. از میان این عوامل، باورهای فراشناختی و خودکارآمدی تحصیلی از مهم ترین پیش بینی کننده های شادکامی محسوب می شوند. باورهای فراشناختی به نحوه تفکر فرد درباره فرآیندهای ذهنی خود اشاره دارد و خودکارآمدی، میزان باور فرد به توانایی هایش در انجام موفق تکالیف است. در محیط مدرسه دانش آموزانی که از سطح بالایی از خودکارآمدی و کنترل ذهنی برخوردارند، هیجان های مثبت بیشتری تجربه کرده و در برابر استرس های تحصیلی مقاوم ترند. هدف این مقاله مروری بررسی نقش باورهای فراشناختی و خودکارآمدی در ارتقای شادکامی دانش آموزان با تحلیل مطالعات انجام شده در ایران و سایر کشورهاست. نتایج پژوهش های مرور شده نشان می دهد که بین این دو متغیر شناختی و شادکامی رابطه ای مثبت، مستقیم و معنادار وجود دارد و آموزش مهارت های فراشناختی و افزایش خودکارآمدی می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای بهزیستی روان شناختی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شادکامی ، باورهای فراشناخت ، خودکارآمدی ، روان شناسی تربیتی ، بهزیستی روان شناختی