بررسی توجه و اهمیت به مفهوم اندیشه ورزی در آموزش و پرورش از حافظه محوری تا خردگرایی

امروزه نظام های آموزشی در سراسر جهان با این پرسش اساسی روبه رو هستند که چگونه می توانند نسل آینده را برای چالش های پیچیده فردا آماده کنند. این مقاله با هدف بررسی توجه و اهمیت به مفهوم اندیشه ورزی در آموزش و پرورش نگاشته شده است. روش پژوهش حاضر تحلیلی توصیفی بوده و با مطالعه اسناد کتابخانه ای و پیشینه نظری انجام شده است. یافته های مقاله موید این نکته است که عبور از پارادایم سنتی «حافظه محوری» و گذار به سوی الگوی اندیشه ورزی یک ضرورت اجتناب ناپذیر است. اندیشه ورزی که شامل مهارت های تفکر نقاد، خلاق، مراقبتی و فراشناخت می شود نه یک برنامه جنبی، بلکه هسته مرکزی یک نظام آموزشی اثرگذار و تربیت محور قلمداد می گردد. این مقاله پس از تبیین مبانی نظری و فواید اندیشه ورزی در سطوح فردی، تحصیلی و اجتماعی، به بررسی موانع ساختاری، فرهنگی و مهارتی در مسیر نهادینه سازی آن در نظام آموزش و پرورش ایران می پردازد. در نهایت راهکارهای عملیاتی در سطوح کلان سیاست گذاری و ارزشیابی و خرد (تغییر نقش معلم و به کارگیری روش های فعال تدریس) ارائه شده است. نتیجه گیری نهایی مقاله بر این امر تاکید دارد که سرمایه گذاری بر پرورش اندیشه ورزی سرمایه گذاری بر توسعه پایدار و تاب آوری اجتماعی است و تحقق این امر، مستلزم عزم ملی، برنامه ریزی بلندمدت و همراهی تمامی ذی نفعان است.

کلیدواژه ها:

اندیشه ورزی ، آموزش و پرورش ، تفکر نقاد ، تفکر خلاق ، روش های فعال تدریس ، تحول آموزشی